Չորեքշաբթի , 27 Հունվարի 2021

Դպրոցի զանգի կարոտն ունեմ, չնայած գիտեմ, թե ամեն անգամ ինչ ավերածություններ է գործելու մեր հոգում

Հոկտեմբերի 18։

Հայտարարված զինադադար, որը լույսի շող է, բայց ոչ պատերազմի ավարտ։
Այս արյան ծարավ գիշատիչները չեն հանգստանա պարտվողի խայտառակ խարանով, այն էլ աշխարհի առջև, երբ ավերելու, բնաջնջելու իրենց մոլուցքը դեռ չեն հագեցրել։
Հակառակ շարունակվող մարտական գործողություններին` մեզ մոտ գիշերը հանգիստ էր, օրն էլ բացվեց խաղաղ ու լուսավոր սպասելիքներով։ Զգում ենք արդեն, որ մենակ չենք, բայց պատերազմի վերջնական ավարտի մասին խոսելը դեռ վաղ է, մենք էլ շատ ավելի զգույշ պիտի լինենք, չնայած մեր զգուշավորության սահմանը վաղուց անցել է, երբ անգամ հեռախոսի զանգից կամ որևէ ձայնից անակնկալի եկած՝ ցնցվում ենք…
Դպրոցի զանգի կարոտն ունեմ, չնայած գիտեմ, թե ամեն անգամ ինչ ավերածություններ է գործելու մեր հոգում։
Սպասենք լավ օրերի, թեպետ ցնցումներով, որ նոր կյանքի լուսաբաց է ավետելու։
Նատաշա Պողոսյան
Source: USAArmenia

Մասին USArmeniaNews.com

Կարդացեք նաև

Հայի ճակատագիր է` ամեն անգամ ավերակներից տուն ու տեղ շինել, օջախ ստեղծել և թողնել ախոյանին

Նոյեմբերի 23։ Էլեն Պետրոսյանը մեկն է իմ աշակերտուհիներից, ով տարիներ առաջ` ապրիլին, հայրենի Թալիշ գյուղից …