2026թ. փետրվարի 26-ին՝ օկուպանտ և ցեղասպան Ադրբեջանի կողմից հորինված, այսպես կոչված, «Խոջալուի ցեղասպանության» զոհերի հիշատակի օրը, Իլհամ Ալիևն, Ադրբեջանի կողմից օկուպացված Արցախի Հանրապետության հինավուրց հայկական բնակավայրում՝ Իվանյանում, մասնավորապես, հայտարարել է. «…թշնամին միշտ պետք է վախենա մեզանից, ինչպես այսօր է վախենում։ Հենց այդ վախի շնորհիվ է, որ ադրբեջանական ժողովուրդն այսօր ապրում է խաղաղության մեջ»:
Ահա սա՛ է ադրբեջանցիների՝ կովկասյան թաթարների, պատկերացրած իրական խաղաղությունը:

Մեջբերվածից հետևում է, որ՝
• հայերի և թուրքերի, հայերի և կովկասյան թաթարների, ովքեր 1936 թվականից հորջորջվում են «ադրբեջանցիներ» անունով, համատեղ գոյակցությունն առնվազն տեսանելի ապագայում հնարավոր չէ:
• հայկական պետականությանը սպառնացող արտաքին վտանգների շարքում առաջնակարգ տեղ զբաղեցնող «Ադրբեջան» անունով արհեստական, կեղծ կազմավորման գոյությունը լրջագույն սպառնալիք է Հայաստանի Հանրապետության համար:
• Հայաստանում պետք է ձևավորվի արհեստավարժ, ազգային, պետական շահերը սպասարկելու հետագիծ, ցանկություն և կարողություն ունեցող վարչակազմ, որն իր արտաքին քաղաքական առաջնահերթ նպատակներից մեկը պետք է դարձնի տեսանելի ապագայում Արցախի Հանրապետության դեօկուպացիային նպաստելու միջոցով Ադրբեջանին ստրատեգիական պարտության մատնելն ու Ադրբեջանի տարածքում ապրող բնիկ էթնիկ հանրույթների պետականության վերականգնմանն ու ստեղծմանը նպաստելը բոլոր հնարավոր միջոցներով՝ այդպիսով հարավկովկասյան տարածաշրջանի քաղաքական քարտեզից վերացնելով «Ադրբեջան» անունով կեղծ, արհեստական կազմավորումն ու բացառելով տեսանելի ապագայում Հայաստան պետությանն արևելքից սպառնացող վտանգը:
• հաշվի առնելով Արցախ-Ադրբեջան, Հայաստան-Ադրբեջան փոխհարաբերությունների ողջ պատմությունը, որը կազմում է մոտավորապես 108 տարի, աներկբա կերպով կարող ենք պնդել, որ հայկական պետականության հետագա գոյությունը շարունակելու է մնալ լրջագույն սպառնալիքի տակ, իսկ մի օր այն կարող է պարզապես դադարել, և Հայաստանի Հանրապետությունում ապրող հայությունը կրկին ենթարկվել թուրքադրբեջանական ցեղասպանության:
• Արցախի Հանրապետության դեօկուպացիան և այնտեղ հայկական իշխանության վերահաստատումը հրամայական անհրաժեշտություն է:
• մենք պետք է մշտապես բարձրացրած պահենք մեր ձեռքը թշնամու գլխին: Իսկ թշնամու գլխին բարձրացված ձեռքը պետք է հարվածի մահացու: Սա՛ է ժամանակի քննությունը բռնած, անառարկելի ճշմարտությունը:

ՍՏԵՓԱՆ ՀԱՍԱՆ-ՋԱԼԱԼՅԱՆ
քաղաքագետ