Ֆրանսիայում կարտոֆիլով պիրյաշկին առանձին «պաշտոնական» անուն չունի։ Այսինքն՝ սովորական Pirozhki է, որի միջուկը ոչ թե խաշած կամ տրորած կարտոֆիլն է, այլ ֆրանսիական կարտոֆիլը (French fries)։ Խմորը նույնն է, միջուկը՝ փոխված ։
Հիշեցնում եմ նրա համար, որ Փաշինյանի այցը Ֆրանսիա՝ մեծ հաշվով, հիշեցնելու է միայն պիրյաշկի-փարթի։ Անկեղծ ասած՝ նրանից այլ սպասելիք հանրային գիտակցության մեջ վաղուց չի մնացել։

Այս ֆոնի վրա Ֆրանսիայի հետ բանակցությունները, աշխատանքային այցը, պաշտոնական հանդիպումները եթե փորձեն ներկայացնել որպես բարձր մակարդակի դիվանագիտական գործընթաց՝ հանրության աչքում դժվար թե լրջություն առաջացնեն։ Պարզ պատճառով․ երբ քաղաքականության լրջությունը տարիներով փոխարինվում է շոուով, հասարակությունն էլ դիվանագիտությունը սկսում է ընկալել որպես քաղաքական խոհանոցային շոու։

Դրա համար էլ միշտ բարձրաձայնվում է նույն պարզ միտքը՝ երկրի ղեկավարը պետք է լրջության մեջ մնա, որովհետև պետության հեղինակությունը քաղաքական սթենդափի ժանր չի սիրում։

Այս ֆոնի վրա Մակրոնը շատ լավ տեղեկացված կլինի այնտեղ պաշտոնական այցով գնացածի «պիրյաշկիական դիվանագիտության» մասին։ Եվ ֆրանսիական քաղաքավարությամբ անպայման կառաջարկի հյուրին իր սիրած ուտելիքը՝ նույն այդ French fries-ը։
Կմտնեն փակ սենյակ, կդնեն սեղանին փարիզյան ֆրիաշկին, և այնտեղ, հավանաբար, կբեմադրվի նոր դիվանագիտական ժանր՝ «Ֆրիաշկու դիվանագիտություն»։ Փաթեթը հայկական, միջուկը՝ ֆրանսիական։

Հետո Փաշինյանը կվերադառնա Երևան ու այստեղ էլ կներկայացնի նոր արտաքին քաղաքական մոդելը՝ արդեն տեղական արտադրությամբ պերյաշկին։ Ներսում՝ ֆրանսիական ֆրի՝ դրսից՝ հայրենասիրական խմոր։