Հայաստանի ոչ մի իշխանություն չի կարողացել երկու ժամկետից ավելի կառավարել
Sat, 21 Mar 2026 13:45:49 +0400
Հրապարակի զրուցակիցը քաղաքագետ Ստեփան Դանիելյանն է։
– «Հայաստան» դաշինքը պաշտոնապես հայտարարեց, որ դաշինքի վարչապետի թեկնածուն ՀՀ երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանն է։ Այս լուրը ներքաղաքական մեծ դիսկուրս է բացել․ որոշ ընդդիմադիր շրջանակներ պնդում են՝ Քոչարյանի առաջադրումը ձեռնտու է Նիկոլ Փաշինյանին։ Իսկ ո՞րն է ձեր գնահատականը։
– Ինձ համար անհասկանալի է, թե որն էր այդ առաջադրման անակնկալը: Դա ակնհայտ էր: «Մայր Հայաստան» կուսակցության դիրքորոշումն է, որ ընդդիմադիր ուժերը չպետք է միմյանց թիրախավորեն, այլ մեկ ընդհանուր նպատակի շուրջ միավորվեն՝ գործող կառավարության իշխանազրկելու: Այս առումով մենք նման կարգի ներընդդիմադիր դիսկուրսի մեջ չենք մտնում։
– Օրերս Քոչարյանը պնդեց, թե Փաշինյանին կայուն, հարատև խաղաղություն պետք չէ, իրեն պետք է քարոզչական խաղաղություն, որ խաղաղություն բառը կապվի իր անվան հետ։ Փոխարենը, իր խոսքով, իրենց առաջարկն իսկական խաղաղության առաջարկ է։ Մինչդեռ իշխանության առաջին դեմքը Քոչարյանին մեղադրում է նոր սեպտեմբերյան պատերազմ հրահրելու մեջ։ Սա՞ է լինելու այս երկու գործիչների ընտրապայքարի գլխավոր հարցադրումը։
– Պարոն Քոչարյանի տեսակետները ես չեմ մեկնաբանում, «Հայաստան» Դաշինքում կան մեծ փորձ ունեցող քաղաքական գործիչներ, որոնք իրենց առաջնորդի տեսակետները կարող են շատ լավ մեկնաբանել: Ինչ վերաբերում է գործող վարչապետին, իմ տեսակետն այն է, որ նա մի շարք դրվագներում խախտել է սահմանադրությունը, նրա անհեռատես` մեղմ ասած, քաղաքականության պատճառով մենք դաժանագույն կորուստներ ենք ունեցել, նա ունի մեկ նպատակ՝ վերարտադրվել, դատական գործընթացներից խուսափելու համար: Ինչ վերաբերում է նրա առաջարկած «՛խաղաղության»՛ բանաձևին, իմ համոզմամբ, նա բերելու է նոր պատերազմներ ու նոր նվաստացումներ:
– Ընդհանուր առմամբ, կարծես, թեժ ընտրապայքար է սպասում։ Ընտրություններին մասնակցելու հայտ ներկայացրած հիմնական ուժերն ու դաշինքներն, ըստ էության, հայտնի են։ Ըստ ձեզ, ինչպիսի՞ն կլինի քաղաքական ուժերի հիմնական հաղթաթուղթը, ի՞նչ գլխավոր մեսիջներ կան, որոնք ուշադրության են արժանի։
– Հիմնական երկու խնդիրներն են այս հուզումնալից ու մեծ պատերազմներով հղի խառնակ ժամանակաշրջանում ապահովել Հայաստանի անվտանգությունն ու տնտեսական զարգացման խնդիրները: Կարող եմ խոսել «Առաջարկ Հայաստանին» ծրագրի մասին: Մենք մեր առաջարկում հենց այս երկու խնդիրների վրա ենք շեշտը դրել, իսկ հանրությունն ընտրությունների ժամանակ իր վերաբերմունքը կարտահայտի այդ Առաջարկին։
– Վերընտրման հավակնություն ունեցող Փաշինյանը վերահնչեցրել է Արցախի հետ կապված իր խայտառակ թեզերը․ «ԼՂ-ն միշտ եղել է Ադրբեջանի կազմում, Հայաստանը միշտ ճանաչել է այդ փաստը, իսկ նախկին իշխանությունները դա թաքցրել են ՀՀ և ԼՂ ժողովուրդներից։ Վկայակոչում է 2000–ականների կեսերին ՀՀ կառավարության մշակած տարհանման ինչ-որ ծրագիր, ըստ որի, իբր, ՀՀ ներկայիս սահմաններից այն կողմ հատվածը նշված է Ադրբեջան։
– Գործող վարչապետի իրարամերժ և մանիպուլյատիվ հայտարարություններին ցանկություն չունեմ անդրադառնալ, և առհասարակ չգիտեմ, թե հանրության քանի տոկոսն է արդեն լուրջ վերաբերվում այդ անձնավորության խոսքերին: Ինչ վերաբերվում է Արցախի խնդրին, ապա այդ հարցով կարող են տեսակետներ հայտնել արցախցիները: Դեռևս 90-ական թվականներին Արցախը ընթացել է ինքնորոշման ուղղությամբ, և միայն իրենք կարող են այդ հարցում տեսակետներ հայտնել, իսկ մենք պետք է հարգենք իրենց դիրքորոշումը: Այս հարափոփոխ աշխարհում մեծ ցնցումներ, մեծ վտանգներ ու հնարավորություններ կարող են լինել:
– Բաքվի պարտադրանքով Սահմանադրությունը փոխող, Մայր օրենքից ՀՀ Անկախության հռչակագրի տեքստը բացառող վարչապետը նույն ճեպազրույցում հայտարարեց, թե այդ Հռչակագիրը ոչ թե անկախության, այլ կոնֆլիկտի և կախվածության հռչակագիր է։ Մինչև ո՞ւր կգնա մեր ժողովրդին տոտալ աղետների բերած այս քաղաքական պերսոնան։
– Ձեր ասած քաղաքական սուբյեկտը, կամ Ալևի քաղաքական օբյեկտը պետք է մնա պատմության մեջ իրեն համապատասխան քաղաքական կարգավիճակ ստանալով: Հայաստանի ոչ մի իշխանություն չի կարողացել երկու ժամկետից ավելի կառավարել, միայն 2018-ին փորձ արվեց այդ ավանդույթը խախտել, բոլորս տեսանք, թե ինչով դա ավարտվեց: Կարծում եմ, որ այդ առումով այս անգամ ևս անակնկալներ չեն լինի: