Որպես տեխնոլոգիական ոլորտի մասնագետ և օրինապաշտ քաղաքացի, մշտապես սատարել եմ կառավարման թվայնացմանը։ Սակայն այն, ինչ այսօր տեղի է ունենում Երևանի կայանատեղիների սպասարկման ոլորտում, դուրս է եկել իրավական տրամաբանության սահմաններից՝ վերածվելով քաղաքացու դեմ ուղղված հետևողական և անարդար վարչարարության։

Իմ անձնական փորձը փաստում է, որ Երևանում գործում է մի մեխանիզմ, որտեղ պատշաճ ծառայություն չմատուցելու պատասխանատվությունը դրվում է բացառապես քաղաքացու ուսերին։ Բազմիցս բախվել եմ իրավիճակի, երբ տեխնիկական անկատարության և վճարային հավելվածների խափանումների պատճառով անհնար է եղել իրականացնել վճարումը։ Սակայն քաղաքապետարանը, սեփական խոտանը շտկելու փոխարեն, անցել է տուգանման գործընթացին։ Սա ոչ այլ ինչ է, քան քաղաքացու իրավունքների կոպտագույն ոտնահարում։

Ինչո՞ւ է Երևանի քաղաքապետարանը շարունակում հանրային սպասարկման այս զգայուն ոլորտը վստահել «Փարքինգ Սիթի»-ին, եթե վերջինս տևական ժամանակ չի ապահովում անխափան ծառայություն։ Արդյո՞ք այստեղ կան կոռուպցիոն ռիսկեր, մենաշնորհային հովանավորչություն, հակաժողովրդավարական տարրեր։
Ողջամիտ կասկած է առաջանում, որ Երևանի քաղաքապետարանին ձեռնտո՞ւ է ունենալ սխալներով աշխատող համակարգ, որը թույլ կտա արհեստականորեն մեծացնել տուգանքների քանակը։ Այսինքն՝ ենթադրելի է, որ սա կազմակերպված թվային թակարդ է։ Ուստի՝ կարելի է կասկած հայտնել, որ եթե վարչական մարմինը չի երաշխավորում վճարման հնարավորություն, ապա նա չունի քաղաքացուն տուգանելու իրավական և բարոյական լեգիտիմություն։

Տեսնելով այս արատները՝ ես և իմ գործընկերները հիմնադրել ենք Democracy SOS նախաձեռնությունը։ Սա քաղաքացիական վերահսկողության հարթակ է, որտեղ մենք համախմբում ենք բոլոր ահազանգերը վարչական կամայականությունների մասին։ Կոչ եմ անում բոլորին՝ չհանդուրժել անարդարությունը և միանալ մեր պայքարին։

Հակոբ Մկրտչյան
Democracy SOS նախաձեռնության հիմնադիր