Արա, ՔՊ, մի պահ պատկերացրեք, որ Ալիեւը «գմփացրել» է Նիկոլի բունկերը, եւ Նիկոլը չկա: Այո, պատկերացրեք, որ Իրանի դեպքն է տեղի ունեցել, եւ Հայաստանն այդ պահից վարչապետ չունի, ի՞նչ կանեիք դուք: Դուրս կգայիք փողո՞ց, ինչպես իրանցիներն արեցին, կշարունակեիք «ուրախ ավտոբուսով» քարոզարշա՞վ անել, թե՞ ձեր կուսակից Պապիկյան Սուրոյից կպահանջեիք պատասխան հարված հասցնել Ալիեւի բունկերին: Դուք ոչինչ էլ չէիք անի: Ուրուր տեսած հավերի պես կփախչեիք այս ու այն կողմ, ձեր ընտրողներին մոռացած, բեռ-բոխչա կապած՝ կլցվեիք ավտոներն ու հայդա՝ Վրաստանի սահման: Սխալվո՞ւմ եմ… Ոչ, չեմ սխալվում: Ես ավելի քան համոզված եմ, որ ձեր ռահվիրան այս տարիներին գոնե մի «տառական» չի աճեցրել, որ նման դեպքերում փոխարինի իրեն: Ցույց տվեք ինձ այդ մարդուն, եթե կա: Խնդրում եմ՝ Արարատ Միրզոյան, Արայիկ Հարությունյան, Ալեն Սիմոնյան, Վահագն Ալեքսանյան չառաջարկել: Ես այդպիսի հարվածի չեմ դիմանա:

Չկաք, տղաներ եւ աղջիկներ, չեք աճել, չեք հասել այն մակարդակին, որ ձեզնից որեւէ մեկին որեւէ մեկը պատկերացնի Նիկոլի աթոռին: Մարդիկ Նիկոլին են արդեն դժվար պատկերացնում այդ աթոռին, ուր մնաց՝ ձեզ: Թերթերը գրել էին, որ «ուրախ ավտոբուսի» «պասաժիրներն» սկսել են զզվել Նիկոլից, որ նա միայնակ է քարոզչություն անում, ինքն է որոշում՝ ով իջնի ավտոբուսից՝ ժողովրդի հետ հանդիպման, ով գլուխը դուրս չհանի, ով իր կողքին կանգնի, ով արագ ծլկի, երբ գյուղացին անհարմար հարցեր է տալիս: Ձեր զզվանքն արդար չէ, պարոնայք եւ տիկնայք ՔՊ-շնիկներ: Նիկոլը շատ լավ է ճանաչում բոլորիդ եւ ձեզնից շատ ավելի լավ գիտի ձեր ունակությունները: Կարող ենք, ի դեպ, փորձել… Լոռի դեռ հիմնավոր չեք գնացել, չէ՞: Գնացեք՝ առանց Նիկոլի, եթե կարող եք: Լոռիում ի՞նչ չկա: Լոռվա կարտոֆիլը սովետի վախտ աշխարհ էր թնդացնում… Գառան խաշլամա, քամած մածուն, արաժան, բոքոն հաց… Հա՛մ կերեք, հա՛մ քարոզարշավ արեք: Կանե՞ք: Նկատի ունեմ՝ առանց Նիկոլի կկարողանա՞ք: Չեք կարողանա, որովհետեւ այդ մի ավտոբուս «պասաժիրը» զրո է, զրո՝ առանց 1-ի:

Հիմա էլ այնպես չստացվի, թե Նիկոլին եմ մեծացնում ու կարեւորում: Նա հա՛մ ՔՊ-ի առաջնորդն է, հա՛մ էլ ՔՊ-ի ամենամեծ գլխացավանքը: Նա ինչքան պաշտոն, աշխատավարձ ու պարգեւավճար է բաժանել ձեզ, երկու այդքան էլ խայտառակել է: Խայտառակել է բոլոր առումներով՝ ոլորտ առ ոլորտ, մասնագետ առ մասնագետ, ՔՊ-շնիկ առ ՔՊ-շնիկ: Աշխատե՞լ ես Նիկոլի հետ, ուրեմն դավաճան ես, կապիտուլյանտ ես, հողատու ես, ազգակործան պատուհաս ես: Նիկոլից մի քիչ ավել, մի քիչ պակաս, բայց դա ես դու: Եթե Նիկոլը գաղափարախոսություն չունի, ուրեմն՝ դու էլ չունես: Ձեզ համար հայրենասիրությունը կեղծ կատեգորիա է, երկիրը՝ մարգագետին, անկախությունը՝ պարապ վախտի խաղալիք, պաշտոնն ու փողը՝ Աստված: Սա եք դուք: Դուք այլ կերպ լինել չէիք էլ կարող, որովհետեւ Նիկոլն է այդպիսին:

Ինչեւէ, անցնենք առավել խաղաղ զրույցի: Շարադրություն գրել կարո՞ղ եք… Հրաշալի է: Դե ուրեմն թուղթ ու գրիչ վերցրեք, որովհետեւ հիմա մի կես էջանոց շարադրություն եք գրելու՝ «Ինչ կանեի ես, եթե Ալիեւը գմփացներ Նիկոլի բունկերին, եւ Նիկոլը, հեռը իրանից, ոչնչացվեր»: Գրեք՝ ինչ խելքներիդ փչի, ոչնչից մի վախեցեք, ներքեւում ձեր անուն-ազգանունները չեք նշելու, անստորագիր է: Գրեք այն հերոսությունների մասին, որոնց դուք ընդունակ կլինեիք, եթե Ալիեւը գմփացներ Նիկոլի բունկերը: Խնդրում եմ միայն այնպիսի բաներ չգրեք, որ հանկարծ պատերազմ սկսվի: Դա ամենավատ նվերը կլինի ձեր առաջնորդի հիշատակին: Կարող եք գրել, որ կդիմեք Թրամփին, Կայա Կալլասին, Էրդողանին, չեք խորշի անգամ ՀԱՊԿ-ին ու Պուտինին դիմել, որ մի բան անեն…

Ժամկետների մասին: Շարադրությունները փոխանցեք ինձ մինչեւ ս.թ. հունիսի 6-ը: Հունիսի 7-ն ազատ օր է, իսկ հունիսի 8-ին ձեզ կտամ նոր շարադրություն, բայց այն մասին, թե ինչ եք մտադիր անել Նիկոլի հեռանալուց հետո, եթե նա դեռ ողջ է, ու Ալիեւը նրա բունկերը չի գմփացրել: