Ցավոտ է, չէ՞․․․
Mon, 27 Jul 2026 15:15:39 +0400
Շարքային քաղաքացուն կարելի է ծեծել, քացու տակ առնել, նվաստացնել։ Ցավալին այն է, որ դա արդեն սովորական դարձած երևույթ է։ Տարիներ շարունակ աղմկահարույց դեպքեր են եղել, բայց դժվար է հիշել գոնե մեկ դեպք, երբ մեղավորները համարժեք պատասխանատվության ենթարկվեին, որ արդարությունը ոչ միայն կայանար, այլև տեսանելի լիներ հասարակության համար։
Հասարակության մեջ վաղուց է ձևավորվել այն համոզմունքը, որ մինչև դատավճիռը հաճախ կանխորոշվում է, թե գործը ինչ որակում պետք է ստանա։ Հետո այդ տրամաբանությամբ էլ «կարվում» են գործերը։
Թերևս հենց այդ պատճառով են մինչև այսօր 15 այրված զինվորների ծնողները արդարություն փնտրում։ Այդ պատճառով են հղի կնոջ մահվան գործով հարազատները դեռ սպասում պատասխանի։ Ու կան բազմաթիվ այլ ցավոտ պատմություններ, որոնց հիշատակումը կբացի հասարակության դեռ չսպիացած վերքերը․ այդ իսկ պատճառով չեմ թվարկում։
Բայց կա մի ճշմարտություն, որը չտեսնելու տալ այլևս հնարավոր չէ. երբ անպատժելիությունը դառնում է կանոն, կրիմինալը սկսում է արմատավորվել։ Այն պարարտ հող է գտնում, աճում է, ուժեղանում և, ի վերջո, այլևս ոչ ոքի չի շրջանցում։
Այսօր տեղեկանում ենք, որ հուլիսի 24-ին ժամը 00:05-ի սահմաններում Աբովյան քաղաքում իր շքամուտքի առաջ մի խումբ անձանց կողմից դաժանաբար ծեծի է ենթարկվել ՔՊ-ական պատգամավոր, իշխանության քարոզիչ Հայկ Կոնջորյանի եղբայրը՝ Ավետ Կոնջորյանը: Անկախ նրանից, թե ով է տուժողը, նման վայրագությունը չի կարող արդարացում ունենալ։
Գուցե հենց այս դեպքը ստիպի իշխանությանը վերջապես հասկանալ, որ անպատժելիությունը կողմ չի ընտրում։ Այսօր ցավը հասել է նաև իրենց մերձ շրջապատին, վաղը կհասնի իրենց։
Կրիմինալը դրոժի պես է. երբ խմորի մեջ է ընկնում, միայն ներքևի շերտը չի բարձրանում։ Այն բարձրացնում է ամբողջ խմորը։ Եթե ժամանակին չկանգնեցվի, այն չի հարցնի՝ ով է շարքային քաղաքացի, ով՝ իշխանության ներկայացուցիչ կամ նրանց մերձավոր, ով է պաշտոնյա, ով է գործարար․․․ Այն պարզապես կգա բոլորի հետևից։
Ցավոտ է, չէ՞…
Գուցե հենց այս ցավը վերջապես ստիպի հասկանալ, որ օրենքը պետք է գործի բոլորի համար։ Որ արդարությունը չի կարող ընտրովի լինել։ Որ անպատժելիությունը, եթե այսօր չկանգնեցվի, վաղը նոր զոհեր է պահանջելու՝ անկախ անուններից, պաշտոններից ու քաղաքական պատկանելությունից։