Լսում եմ Ռուբեն Ռուբինյանի ելույթը և ավելի ու ավելի եմ համոզվում, որ ներկայիս խորհրդարանական մեծամասնությունը որևէ առնչություն չունի ո՛չ լեգիտիմության, ո՛չ հայ ժողովրդի շահերի պաշտպանության, և ընդհանրապես՝ Հայաստանի Հանրապետության հետ։
Ինչո՞ւ։

Որովհետև արդեն առաջին իսկ խոսքում առկա են կեղծիք և մոլորեցում։
Մասնավորապես՝ 2026 թվականի ընտրությունները նույնիսկ տեսականորեն չեն կարող համարվել ժողովրդի ազատ ընտրություն և որևէ առնչություն չունեն ո՛չ լեգիտիմության, ո՛չ օրինականության հետ։
Ինչո՞ւ։

1. Մեկ տարվա ընթացքում իշխանություններն իրականացրել են գործողություններ, որոնք կարելի է բնութագրել որպես ընտրողների անուղղակի կաշառք (ընդգծում եմ՝ հենց անուղղակի)՝ ներդնելով սոցիալական աջակցության տարբեր ծրագրեր։

Միևնույն ժամանակ, ընտրություններից անմիջապես հետո այդ արտոնություններից շատերը սկսեցին աստիճանաբար կրճատվել կամ վերանայվել (օրինակ՝ պարտադիր բժշկական ապահովագրությունը):

2. Հայաստանի Հանրապետության ընդդիմադիր հայացքներ ունեցող քաղաքացիների զանգվածային ձերբակալություններ՝ շինծու պատճառաբանություններով, որոնք շարունակվում են մինչ օրս։
Մարդիկ ձերբակալվել և շարունակում են ձերբակալվել բացառապես իշխանությունների հակահայկական քաղաքական կուրսին անհամաձայն լինելու համար, մի քաղաքականության, որը տանում է դեպի պետության աստիճանական քայքայում։

3. Իշխանությունների կողմից իրականացվող ատելության ագրեսիվ քարոզչություն՝ ուղղված հայ ժողովրդի, Հայ Առաքելական Եկեղեցու և հայկական պատմության դեմ։

4. Իշխանությունների քաղաքականության հետ չհամաձայնող քաղաքացիների նկատմամբ համատարած ճնշումներ՝ աշխատանքից ազատումներ, բիզնեսի նկատմամբ ճնշումներ և մարդկանց քաղաքական հայացքների համար հետապնդումներ։

5. Հայաստանի քաղաքացիների բացահայտ շանտաժ՝ հայտարարություններով, թե եթե «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցությունը չստանա սահմանադրական մեծամասնություն, ապա պատերազմ կսկսվի։
Եվ ամենակարևոր փաստը, որը թույլ չի տալիս այս ընտրությունները համարել ժողովրդի ազատ կամարտահայտություն, «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության ձայների բացահայտ, անթաքույց և ուղղակի գողությունն է, «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության առաջնորդ Գագիկ Ծառուկյանի քաղաքական դրդապատճառներով իրականացված հետագա կալանավորումը, ինչպես նաև դրան հաջորդած նրա գույքի ապօրինի խլումն ու թալանը։

Արձանագրենք առնվազն այն փաստը, որ «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության՝ ընտրություններից հետո քաղաքական գործընթացից կանխամտածված հեռացումը, այն դեպքում, երբ, առկա օբյեկտիվ տվյալների համաձայն, կուսակցությունը ստացել էր խորհրդարան անցնելու համար բավարար քվեներ, հանգեցրել է նրան, որ նոր ձևավորված խորհրդարանը հնարավոր չէ համարել ժողովրդի ազատ կամարտահայտությամբ ձևավորված մարմին։
Ամփոփելով՝ կարելի է եզրակացնել, որ ներկայիս խորհրդարանական մեծամասնությունը ձևավորվել է ոչ թե քաղաքացիների ազնիվ կամարտահայտության արդյունքում, այլ իշխանությունների այն գործողությունների հետևանքով, որոնք հակասել են Սահմանադրությանը և խեղաթյուրել ժողովրդի իրական կամքը։
Եվ վերջում ուզում եմ խորհուրդ տալ այն իշխանության ներկայացուցիչներին, որոնք համաձայն չեն ինձ հետ. դուրս եկեք մեր քաղաքների և գյուղերի փողոցներ, անմիջապես զրուցեք մարդկանց հետ՝ հենց ժողովրդի, այլ ոչ թե իշխող կուսակցության անդամների, և այդ ժամանակ դուք ինքներդ կլսեք, որ շատ քաղաքացիներ հնչեցնում են գնահատականներ, որոնք համահունչ են վերը շարադրվածին։

Արման Աբովյան