Երեկ՝ օգոստոսի 20-ին, Նիկոլ Փաշինյանն արդեն բաց տեքստով հայտարարեց, որ Տիգրանաշենը (իր խոսքով` Քյարքին) հայկական տարածք չէ․ «Ալմա-Աթայի հռչակագրի ընդունման դրությամբ Հայաստանի և Ադրբեջանի տարածքները արտահայտող քարտեզներ կան, և այդ քարտեզներով է, որ մենք Կիրանցի հատվածում իրականացրել ենք սահմանազատում։ Այդ քարտեզների վրա Արծվաշենը Հայաստանի տարածք է, Քյարքին Հայաստանի տարածք չէ, Բարխուդարլուն Հայաստանի տարածք չէ, և Յուխարի Ասկիպարանը Հայաստանի տարածք չէ։ Սա փաստ է, որի հետ մենք պետք է առնչվենք»։

Երեկվանից այս հայտարարությունը մեծ աղմուկ է բարձրացրել: Մենք կապվեցինք համայնքի վարչական ղեկավարի հետ: Պարույր Սևակ համայնքի վարչական ղեկավար (Տիգրանաշենը Պարույր Սևակի կազմում է գտնվում) Լյուդվիգ Ստեփանյանը մեզ հետ զրույցում նշեց, որ չնայած Նիկոլ Փաշինյանի այս հայտարարությանը նման մտավախություն ինքը չունի, որ գյուղը կարող են հանձնել Ադրբեջանին․ «Այսօրվա ունեցած իրավիճակով Տիգրանաշենը բացարձակ փաստաթղթավորված չէ, ասենք որ վարչապետը հելներ, հայտարարեր, որ Տիգրանաշենը Հայաստանի մաս է, դա ճի՞շտ է դուրս գալիս։ Մենք մեր ունեցած իրավիճակը պետք է ճիշտ գնահատենք, ու այդ իրավիճակի մեջ ճիշտ լուծուներ գտնենք, բայց դա դեռ չի նշանակում, որ Տիգրանաշենը հանձնվում է։ Հարցը տարբեր լուծումներ կարող է ունենալ, իմ կարծիքով հարցն այդպես թողնելը սխալ է, որովհետև ցանկացած չլուծված հարց ի վերջո գալիս է հասնում այն կետին, որ պետք է լուծում ունենա, ուղղակի պետք է մեր շահերը չոտնահարենք»։

Նա նշեց, որ Տիգրանաշենում մշտապես բնակվում է 40 ընտանիք` մոտ 120 անձ, որից շորջ 30-ը անչափահասներ են։ Հարցին՝ Տիգրանաշենի փակվող դպրոցը քանի՞ աշակերտ ունի և որտե՞ղ են հաճախելու երեխաները՝ Ստեփանյանը նշեց․ «Նախորդ տարիներին էլ Տիգրանաշենի երեխաների մեծ մասը հաճախել են Պարույր Սևակ, դպրոցը ընդամենը 4 աշակերտ ուներ, որոնք այս տարի Պարույր Սևակ են գալու։ Շատ է շահարկվում երեխաների Պարույր Սևակ տեղափոխվելը, բայց եթե դուք Տիգրանաշենի դպրոցի շենքը տեսնեք, այն վթարային շենք է, իրական վտանգ է։ Ես էլ իմաստ չեմ տեսնում, որ այդ շենքը վերակառուցվի, թող երեխաները ավելի լավ դպրոցում սովորեն ու 4 երեխա չլինեն, ամեն դասարանում, օրինակ, 10 երեխայով նստեն, իրենց օրն էլ հետաքրքիր լինի, շփումն էլ շատ լինի տարեկիցների հետ։ Այս պահին պետության կողմից տրանսպորտի հարցն է լուծվում, որ երեխաների տեղափոխման հարցը լուծվի»։

Անդրադառնալով հարցին, որ եթե Տիգրանաշենը թշնամուն հանձնվի, ապա այդ դեպքում որտե՞ղ է բնակություն հաստատելու տեղի բնակչությունը, Ստեփանյանը նշեց․ «Ես այդպես չեմ մտածում, ես մտածում եմ, որ կարող են լինել տարբեր լուծումներ, այդ թվում նաև վարչապետի նշած խոսքով, որ ասում է` Տիգրանաշենն իրենցն է, բայց Արծվաշենը մերն է։ Բացի այդ աշխարհում ինչքա՞ն տարածքներ կան, որ մի տարածք պատկանում է այլ պետության, բայց բնակչության ազգային պատկանելիությունը մեկ այլ ազգ է»։
Այսինքն՝ ուզում եք ասել, որ տարածքը հանձնվի թշնամուն, բայց հայերը մնան այնտե՞ղ, նա արձագանքեց․ «Գիտեք ինչ, դա մեր հարաբերություններից ու փոխհարաբերություններից է կախված, թե ինչքան իրար կզիջեն, ինչքան իրար կհասկանան, որ մեզ թշնամանք պետք չէ։ Անկախ ամեն ինչից մենք պետք է պատրաստ լինենք ցանկացած իրավիճակի, որ գնանք արդյունավետ լուծումների»։