ՀՀ անվտանգությունն ապահովող պատասխանատուներին որ լսում ես, էլ գնահատական տալ չես ուզում։ Պարզապես մի անեկդոտ ես հիշում ու քեզ թվում է, թե իրենք են այդ անեկդոտի հերոսները։ Հիշածս անեկդոտն եմ ներկայացնում.

«Մարդամեկը ընկերոջը պատմում է, որ տուն է գնացել ու մեկին բռնցրել կնոջ անկողնում։ Ընկերը ահաբեկված հարցնում է․
-Եվ ի՞նչ, սպանեցի՞ր։
Մարդամեկը ժպտում է․
-Ծանոթացանք, պարզվեց, որ մի հիասքանչ անձնավորություն է»։

Հիմա Պապւկյան Սուրենն ու Փաշինյան Նիկոլն են։ Շատ բաներ են ասում, բայց մեկը բացեմ։ Անդրադառնալով Սյունիքի մարզի Շաքի բնակավայր ներթափանցած ադրբեջանցի զինծառայողի միջադեպին՝ Պապիկյանն ասում է, որ ադրբեջանցին ձերբակալության ժամանակ չի դիմադրել, իսկ դա ցուցիչ է, որ նա դիվերսանտ չէ։ Եթե դիմադրություն ցույց տար, էլի նույնն էր ասելու՝ ադրբեջանցին ձերբակալության ժամանակ դիմադրել է, իսկ դա ցուցիչ է, որ նա դիվերսանտ չէ։ Այսինքն մարդու վարքագիծը ի՞նչ կապ ունի դիվերսանտ լինելու կամ չլինելու հետ։ Եթե զինծառայողը սահմանը հատել է և հայտնվել է Հայաստանի տարածքում, սկզբնական խնդիրը պետք է լինի պարզել՝ ինչ հանգամանքներում և ինչ նպատակով է նա այնտեղ հայտնվել։

Լավ կլիներ նախարարն իմանար ամենատարրականը՝ թե ինչ է նշանակում դիվերսանտ։ Եթե ադրբեջանցի զինծառայողը մտել է Հայաստանի տարածք, պետք է պարզել՝ ինչու էր մտել, ինչ էր անում այնտեղ, ինչ հանձնարարություն ուներ։ Իսկ այն փաստը, որ ձերբակալվելիս ադրբեջանցին հանգիստ է եղել, չի դիմադրել, ապացույց չէ, որ նա դիվերսանտ չէր։ Դա ընդամենը տվյալ պահին մարդու վարքագիծն է, ոչ թե նրա՝ դիվերսանտ լինելու կամ չլինելու ապացույցը։

Մնում է միայն սահմանին ՊՆ-ն ցուցանակ տեղադրի. «Հարգելի ադրբեջանցի զինծառայողներ, եթե պատահաբար ներթափանցեք Հայաստան և ձեզ բռնեն, խնդրում ենք չդիմադրել։ Դա ձեր անմեղության գլխավոր ցուցիչն է»։ Իսկ եթե վիրավոր եք և ասում եք՝ «մեռնում եմ», առավել ևս մի անհանգստացեք։ Դուք արդեն ոչ թե դիվերսանտ, այլ հիասքանչ անձնավորություն ճանաչվելու ճանապարհին եք։ Կոնկրետ Շաքիի դեպքում պարզել են, որ մի հիասքանչ անձնավորություն է։

․․․ Միայն թե այստեղ խոսքը կնոջ անկողնու մասին չէ։ Հայաստանի տարածքի, ՀՀ քաղաքացու անվտանգության մասին է։