Չկորցնենք մարդ լինելու, սգալու, ընդվզելու, ափսոսելու, պայքարելու մեր ունակությունը
Tue, 17 Nov 2026 23:32:51 +0400
Կարծում եմ` խախտած չեմ լինի Արամ Մանուկյանի հեղինակային իրավունքը, եթե օգտվեմ նրա շրջանառության մեջ դրած բառից` փսլնքոտից ու ասեմ, որ ՔՊ-ի նորաթուխ, փսլնքոտ պատգամավորիկներից մեկն այսօր անդրադարձել է ինձ, վերջին հաղորդմանս ժամանակ հնչեցրածս իմ մի մտքին ու ասել է, թե ես ուղղորդում եմ ընդդիմությանը, հրահրում եմ, որ Արսեն Գրիգորյանի մահն օգտագործելով` մարդկանց փողոց հանեն (ուր էր թե ուղղորդեի ու ուղղորդվեին))))
Հա, տգետ ջան, ասել եմ և կրկնում եմ, որ ձեր դեմ պետք է կազմակերպված և հետևողական պայքար տարվի, այդ թվում` փողոցում: Ձեր առաջնորդը չէ՞ր կոչ անում ընդդիմությանը հեղափոխություն անել: Ձեր առաջնորդը չի՞ հեղափոխության ու փողոցային պայքարի միջոցով եկել իշխանության: Ես հո իր նման կոչ չե՞մ անում «փայտով, քարով զինվել` ոստիկանների դեմ», ինչպես 2008-ի Մարտի 1-ին ինքն էր կոչ անում:
Ասում եմ` փողոց հանեք մարդկանց, խաղաղ, օրինական քաղաքական պայքար մղեք, օգտվեք օրենքով չարգելված բոլոր միջոցներից, ինչպես նաև Սահմանադրության 44-րդ հոդվածով խաղաղ հավաքներ անելու և կազմակերպելու ձեր իրավունքից: Կարո՞ղ է Սահմանադրության այդ դրույթը չեղարկել եք և մարդիկ այլևս իրավունք չունեն պայքարել` փողոց դուրս գալ, ընտրությունների մասնակցել, իշխանափոխության ձգտել…
Քանի որ առիթը եկել է` ասեմ, որ ընդդիմությունը, գործող քաղաքական ուժերը իրականում շատ վատ են պայքարում: Եթե մի հրաշքով տեղերով փոխվեին ու Նիկոլն ընդդիմություն լիներ, իրենք` իշխանություն, պատկերացնու՞մ եք ինչեր կաներ Փաշինյանը Արսեն Գևորգյանի դեպքից հետո…պետական համակարգն ուղղակի «սրի կքաշեր»:
Ոչ թե «կշահարկեր այդ մահը», այլ փողոցներից տուն չէր գնա, ամեն ամբիոնից ու ամեն առիթով դրա մասին կբղավեր, չէր թողնի, որ մի վայրկյան իսկ մոռացվի այդ փաստը: Արդարադատության նախարար, կալանավայրի ու քրեակատարողականի պետ, դատախազ ու ՄԻՊ օրուարև չէին ունենա:
Իսկ մեր համեստ (ես կասեի` թույլ ու ծույլ) ընդդիմությունը նույնիսկ 46-ամյա արժանավոր մարդու հոգեհանգիստը ծածուկ արեց, որ ոչ ոք չիմանա, որ հանկարծ որոշ փսլնքոտներ չասեն` «շահարկում եք»: Իսկ հոգեհանգիստը լուսաբանելը, ակցիաներ կազմակերպելը, մարդուն արժանավայել` աղմուկով, հարգանքով, հիշատակի ու վրդովմունքի խոսքով ճանապարհելը ոչ թե իրեն էր պետք, այլ մեզ` ապրողներիս: Որ չկորցնենք մարդ լինելու, սգալու, ընդվզելու, ափսոսելու, պայքարելու մեր ունակությունը:
Իսկ ամբիոնները գրկած փսլնքոտներին պետք չի լսել: Մարդը հավի ճուտ չի, որ առողջ մտնի բերդ, դիակը հանձնեն մերձավորներին ու մի բան էլ շանտաժ անեն, թե` մահը չշահարկեք և դուք էլ հնազանդորեն ենթարկվեք` մտածելով, թե մարդու կյանքի, արդար դատաքննության, ընտրելու և ընտրվելու իրավունքի համար պայքարը կարող են ինչ որ մարդանման էակներ հանկարծ շահարկում անվանել….
2024-ի գարնանը Տավուշից սկիզբ առած շարժման` վերջին համաժողովրդական պայքարի նկարն եմ դնում, մեկ էլ տեսար` ինչ որ հուշեր ու զգացումներ առաջացնի ոմանց հոգնած սրտերում: