Նուբարաշենի աղբավայրում հոկտեմբերի 9-ի գիշերը բռնկված հերթական հրդեհը և դրան հետևած էկոլոգիական աղետը կրկին մերկացրին Երևանի կառավարման համակարգային թերությունները։
Հրդեհի բռնկումից անմիջապես հետո քաղաքապետ Ավինյանը այցելել է դեպքի վայր և հրապարակավ հայտարարել, որ հրդեհը դիտավորության հետևանք է։ Այս վարկածը թեպետ առաջին հայացքից կարող էր դիտվել՝ վճռական քայլ՝ մեղավորներին գտնելու և պատժելու, սակայն իրականում այն դարձավ հարմար ձև՝ ուշադրությունը հիմնական խնդրից՝ աղբավայրի կառավարման տապալումից և քաղաքապետարանի՝ կանխարգելիչ միջոցառումներ չձեռնարկելու փաստից շեղելու։
Հարց է առաջանում՝ ինչո՞ւ Տիգրան Ավինյանը դա արեց: Արեց, քանի որ հրդեհը որպես դիտավորություն որակելը թույլ է տալիս քաղաքային իշխանություններին հանդես գալ տուժողի դերում՝ սեփական անգործությունն ու թերացումները քողարկելու։ Տասնամյակներ շարունակ Նուբարաշենի աղբավայրը ինքնաբռնկումների և հրդեհների օջախ է եղել՝ պայմանավորված մեթանի կուտակումներով, թափոնների սխալ կառավարմամբ և անվտանգության կանոնների բացակայությամբ։ Այդպես էլ ոչինչ չի արվել՝ Երևանում աղբամշակման գործարան կառուցելու, որը կարող էր այս խնդիրը հիմնովին լուծել:
Բայց եթե նույնիսկ հրդեհը դիտավորության հետևանք է, ապա սա ևս մեկ անգամ ընդգծում է քաղաքապետարանի ձախողումը. ինչպե՞ս կարող է բնապահպանական տեսանկյունից վտանգավոր օբյեկտը լինել այդքան անպաշտպան, որ ցանկացած անձ կարողանա այնտեղ հրդեհ կազմակերպել։
Նուբարաշենից բարձրացող ծուխը պարզապես տհաճ հոտ չէ, սա պետք է լավ իմանալ: Այն իր մեջ պարունակում է խիստ թունավոր նյութեր, որոնք լուրջ սպառնալիք են Երևանի բնակչության առողջության համար։ Քաղաքապետարանի կողմից այս ռիսկերի մասին հանրությանը իրազեկելու և պաշտպանվելու ուղիների վերաբերյալ հստակ հաղորդակցության բացակայությունը ևս լուրջ բացթողում է, իսկ այս միջադեպի հետևանքով «Երևանի քաղաքային նոր աղբավայր» ընկերության տնօրենի պաշտոնակատարի ազատումը թեև կարող է թվալ որպես պատասխանատվության գործնական դրսևորում, իրականում, սակայն այն խնդրից հանրային ուշադրությունը շեղող քայլ է իրականում:
Այսպիսով՝ Նուբարաշենի վերջին հրդեհը ցույց տվեց, որ Երևանի քաղաքապետ Տիգրան Ավինյանի վարչակազմը շարունակում է գործել ճգնաժամային կառավարման ռեակտիվ տրամաբանությամբ՝ գերադասելով հետևանքների դեմ պայքարը կանխարգելիչ և ռազմավարական լուծումներից։ Նուբարաշենի ծուխը պետք է դառնա ոչ թե հերթական մոռացված ճգնաժամը, այլ անհապաղ և արմատական փոփոխությունների մեկնարկ ու առիթ: Երևանցիների համբերության բաժակը լցվել է այլևս։
https://www.youtube.com/shorts/3i_w15mJNho
Source: USAArmenia
«Հրապարակ» թերթը գրում է. «Ընտրություններին ընդառաջ, Նիկոլ Փաշինյանը մտադիր է ոչ միայն քաղաքական հակառակորդների վախը…
Ծնունդով Արմավիրի մարզի «Հայկավան» գյուղից՝ ներկայումս Ավստրիայի Հանրապետությունում բնակվող Գևորգ Գրիգորյան անունով անհասկանալի մի երևույթ՝…
«Սիրելի՛ ժողովուրդ, Հայաստանի Հանրապետության սիրելի՛ քաղաքացիներ, Այսօր մենք նշում ենք Հայաստանի Հանրապետության բանակի կազմավորման 34-րդ…
Հայաստանի համար վահան էր Արցախը, թիկունք, բայց հայոց երկրի պաշտպանության համար հազարավոր զոհեր և ընտրված…
Source: USAArmenia