Ամեն անգամ, երբ լսում ենք հիբրիդային պատերազմի մասին Նիկոլի ու նիկոլենց խոսույթը, ակամայից չենք կարողանում չմտածել, որ սրանք երբ խոսում են հիբրիդային պատերազմի մասին, ոչ միայն չեն հասկանում, թե ինչի մասին են խոսում, այլ նաեւ չեն հասկանում, թե հիբրիդային պատերազմ ասվածի դեմ ինչպես է պետք պայքարել:
Չեն հասկանում, որովհետեւ, եթե հասկանային, թե ինչի մասին են խոսում եւ ինչպես պետք է դրա դեմ պայքարեն, ապա կհասկանային նաեւ, որ հիբրիդային պատերազմն այն չէ, ինչի դեմ պետք է աշխարհաքաղաքական կենտրոններից մեկի աջակցությամբ պայքարել, այլ այն է, ինչի դեմ պայքարելու համար աշխարհաքաղաքական ուժի կենտրոններից եւ ոչ մեկի աջակցությանը պետք չէ ապավինել:

Պետք չէ ապավինել, որովհետեւ, երբ քո երկրի դեմ աշխարհաքաղաքական ուժի կենտրոններից մեկի սանձազերծած հիբրիդային պատերազմի դեմ պայքարելիս դու ոչ թե քո երկրի ու քո հասարակության դիմադրողության եւ ռեսուրսների, այլ մեկ ուրիշ աշխարհաքաղաքական ուժի կենտրոնի աջակցության վրա ես հույսդ դնում, դրանով արդեն ոչ թե հիբրիդային պատերազմում քեզ դաշնակից, այլ քո դեմ նոր հիբրիդային պատերազմ սանձազերծող հակառակորդ ես ձեռք բերում:

Այս իմաստով, չնայած նրան, որ մենք վաղուց գիտեինք Ռուսաստանից՝ Հայաստանի օրվա իշխանությունների ունեցած վախերի մասին, բայց, այդքանով հանդերձ, չէինք կարող հավատալ, որ միայն Ռուսաստանից ունեցած իրենց վախերի պատճառով նրանք կարող էին իրենց թույլ տալ Հայաստանի արտգործնախարարության վրա այնպիսի ճնշում «բանեցնել», որ վերջինս ստիպված լինի Ռուսաստանի կողմից Հայաստանի դեմ սանձազերծված, այսպես ասած, հիբրիդային պատերազմին հակազդելու համար Եվրամիությունից օգնություն խնդրել:

Դա իրոք զարմանալի էր: Ու զարմանալի էր ոչ միայն այն պատճառով, որ 8 տարի երկիր կառավարող իշխանությունը չի հասկանում, որ երկրի դեմ արտաքին ուժերի կողմից սանձազերծված հիբրիդային պատերազմին պետք է հակազդել ոչ թե եվրոպացիների ունեցած ռեսուրսներով ու հնարավորություններով, այլ սեփական ուժերով ու սեփական հասարակությանը համերաշխ դարձնելով, այլեւ չգիտի, որ այնքան, ինչքան Հայաստանի դեմ հիբրիդային պատերազմ կարող է սաձազերծվել Ռուսաստանի կողմից, ճիշտ այդքան էլ կարող է սանձազերծվել Եվրոպայի կողմից:

Այս իմաստով, մեզ համար իրոք անհասկանալի է, թե այս իշխանություններին ինչու է թվում, թե Հայաստանի դեմ հիբրիդային պատերազմ կարող է սանձազերծել Ռուսաստանը, բայց չի կարող սանձազերծել Եվրոպան կամ, ասենք, եվրոպական մի ինչ-որ երկիր: Այնինչ իրականությունն այն է, որ Հայաստանի դեմ հնարավոր հիբրիդային պատերազմները ոչ միայն ռուսական, այլ նաեւ եվրոպական կարող են լինել, որ դրանք ոչ միայն Ռուսաստանից, այլ նաեւ Եվրոպայից կարող են սանձազերծվել:

Գալուստ ՍԱՐԳՍՅԱՆ