Նախկին նիկոլականի նամակը ներկա նիկոլականին

Սիրելի՛ ընկեր,
Ես 2018-ին, լինելով պետական պաշտոնյա Արցախում, ողջունել եմ Փաշինյանին, երբ նա Գյումրիից հասել էր Երևան։

Ես նույնպես տոնել եմ հեղափոխությունը՝ որպես մեծագույն ձեռքբերում։ Կիսել եմ Նիկոլի մաքսիմալիզմը, այդ թվում այն պատկերացումը, որ Արցախը դիտարկվում էր որպես Հայաստանի Հանրապետության մաս։

2020-ի պարտությունից հետո, նոյեմբերի 9-ը ՔՊ-ականների հետ հանդիպման ժամանակ անվանել եմ մեծագույն խայտառակություն։ Բայց նաև չեմ տեսել իրական այլընտրանք։

Քաղաքական դաշտում առկա հիմնական հակառակորդները, ըստ էության, Նիկոլից տարբերվող բովանդակային տեսակետ չէին ներկայացնում՝ թիրախավորելով հիմնականում նրա անձը։

2020 թվականից հետո ես անգամ կոնֆլիկտների մեջ եմ մտել շատերի հետ, այդ թվում՝ հարազատ մարդկանց։ Պատճառը պարզ էր․ ես պաշտպանել եմ այն մոտեցումը, որ պետք չէ թիրախավորել Հայաստանի իշխանություններին, իսկ Արցախի հարցում ռուսական կողմին չպետք է անվերապահորեն հաշվի առնել։

Արցախի կորստից ամիսներ առաջ ես պաշտպանել եմ Ադրբեջանի հետ առանձին բանակցելու գաղափարը։ Նույնիսկ իմ թեկնածությունն եմ առաջարկել, որպեսզի ընդգրկվեմ բանակցային գործընթացում։
Ես համոզված էի, որ պետք է ժամանակ շահել։ Որպես միջնաժամկետ լուծում տեսնում էի Սամվել Բաբայանի առաջարկը, որովհետև այդ պահին այլ իրական առաջարկ պարզապես չկար։

Տեղահանությունից և կորստից հետո փորձել եմ կապ հաստատել իշխանության ներկայացուցիչների հետ, և ի վերջո դա հաջողվել է։

Մի շարք հանդիպումներից հետո եկել եմ ծանր եզրակացության․ Արցախի հարցում այս իշխանությունը ի սկզբանե տրամադրված է եղել փակել այդ հարցը՝ անգամ մեզ զոհելու գնով, որպեսզի երկարաձգի սեփական իշխանությունը։

Նրանք ոչ միայն չեն ցանկանում Արցախ, այլև չեն ցանկանում տեսնել ուժի վրա հիմնված պետություն։ Այս մարդկանց համար կա մեկ նպատակ՝ պայմանավորվել թուրքերի հետ և մնալ իշխանության այնքան երկար, որքան հնարավոր է։

Սիրելի՛ ընկեր,
Գիտեմ, թե որքան դժվար է ընդունել սեփական հավատքի սնանկությունը։ Գաղափարի նվիրյալի համար առաջնորդը հաճախ դառնում է ամեն ինչ, և նրա սին լինելը երբեմն հավասարազոր է սեփական մարմնից ու հոգուց մի կտոր կտրելուն։

Այդ պատճառով ես ընտրել եմ այս նամակի ձևաչափը։ Խոսում եմ քեզ հետ, որովհետև ես նույնպես ձեզնից մեկն եմ եղել։

Գուցե ավելի մոլի։
Գուցե ավելի մարտնչող, քան այսօր դու ես….

Արամայիս Աղաբեկյանի էջից