​Միայն արժանապատվությունն ու հիշողությունը կորցրած, դեգրադացված հասարակությունը կարող է իրեն թույլ տալ ծաղրել սեփական պետականությունը հիմնադրած նախագահին։ Սա այլևս քաղաքական բանավեճ չէ, սա քաղաքակրթական ճգնաժամ է։
​Աշխարհի ոչ մի ազգ չի թիրախավորում այն առաջնորդին, ում օրոք զրոյից կերտվել է անկախ պետականություն, ստեղծվել է կանոնավոր բանակ և տարվել է պատմական հաղթանակ։ Դա նույնն է, թե տան պատերը քանդողը ծաղրի հիմքը դնողին, որովհետև հիմքը «մութ ու խոնավ» է եղել։
​
​Պետության հիմնասյուները դնողին նսեմացնելու փորձերը վկայում են այն մասին, որ հասարակության մի հատվածի համար «փորի խնդիրն» ավելի կարևոր է, քան պետականության գաղափարը։

​Ծաղրելով հաղթանակած նախագահին՝ այսօրվա քարոզիչները փորձում են սպանել հաղթողի հոգեբանությունը։ Նրանց պետք է մի հասարակություն, որը կմոռանա իր արժանապատիվ անցյալը, որպեսզի հեշտությամբ հանդուրժի այսօրվա անփառունակ ներկան։
​
Լևոն Տեր-Պետրոսյանի կերպարը ծաղրողները չեն հասկանում, որ դրանով նրանք ոչ թե մեկ մարդու են հարվածում, այլ քանդում են Հայաստանի Հանրապետության լեգիտիմության հիմքերը։

​Քաղաքակրթական աղետը հենց սա է, երբ ստեղծողին փոխարինում է քանդողը, իսկ պետական գործչին՝ պոպուլիստ քարոզիչը։ Մենք դեգրադացվեցինք որպես հանրույթ այն պահից սկսած, երբ հաղթանակի դժվարությունները դարձրինք ծաղրի առարկա, իսկ պարտության ամոթը՝ օրինաչափություն։

​Պատմությունը չի ներելու ձեզ, սեփական ակունքներն ուրացողներիդ։

Տաթև Զորյան
ՀԱԿ վարչության անդամ