Շաբաթ օրը Ազատության հրապարակում տեղի ունեցավ «Ուժեղ Հայաստան» կուսակցության հանրահավաքը։ Տնային կալանքի տակ գտնվող Սամվել Կարապետյանն ուղերձով կոչ արեց հանրությանը՝ համախմբվել իր շուրջ: Հանրահավաքը, ինչպես սպասվում էր, արժանացավ ծայրահեղ գնահատականների` խիստ դրական եւ բացասական: Ինչպիսի՞ հանրահավաք էր, ինչ մեսիջներ էր պարունակում: Զրուցել ենք քաղաքագետ Հակոբ Բադալյանի հետ:

– Ի՞նչ տպավորություն ստացաք` երկար ընդմիջումից հետո առաջին հանրահավաքն էր, ի՞նչ դրական կողմեր եւ թերացումներ կնշեք: Այն ինչի՞ մասին էր, ի դեպ, Կարապետյանի ուղերձը սկզբում ասում էին, որ արհեստական բանականության միջոցով է սարքված, սակայն պարզվեց, որ իրական է:

– Ընդհանուր առմամբ, հասկանալի է, որ հանրահավաքի հետ կապված տեսակետներն ու մոտեցումները խիստ բեւեռացված են, քանի որ տեղեկատվական իմաստով ամեն բան ենթակա է նախընտրական տրամաբանությանը եւ ամեն բան ծավալվում է քարոզչական տրամաբանությամբ կամ հակաքարոզչությամբ: Իմ կարծիքով` այս հանրահավաքը, որպես այդպիսին, ավելի շատ նշանավորում էր ինչ-որ մեկնակետային ակտիվ քարոզարշավ եւ ավելի ակտիվ՝ նախընտրական շրջափուլի իմաստով, որը կմեկնարկի առաջիկա երկու ամիսներին: Այս տրամաբանությամբ` բարձր նոտայով մեկնարկային իմաստ ուներ հանրահավաքը: Ինչ վերաբերում է Կարապետյանի ուղերձին, ապա, այո, այն իրական էր, ըստ որոշ հավաստի աղբյուրների, արհեստական բանականության միջամտություն չկար: Ուղերձի բուն բովանդակության մասով այն եւս տեղավորվում էր նախընտրական տրամաբանության մեջ: Կարապետյանը հայտարարեց, որ բիզնես գործունեությունը թողնում է՝ դրանք վստահելով իր զավակներին: Սա նշանակում է, որ ինքն անմիջականորեն քաղաքական պատասխանատվությունն իր վրա է վերցնում: Սա էր, թերեւս, այս ուղերձի նորությունն ու մեսիջը: Սա նշանակում է, որ Կարապետյանը քաղաքական նոր իրավիճակի մեկնարկ է տալիս` իր ուժի հետ միասին:

– Ասում են, որ ելույթները փոքր-ինչ պաթետիկ էին, քննադատում են «Ուժեղ Հայաստանի» ընտրական ցուցակի թեկնածուներին, որ նրանց որոշ մասը տարբեր թիմերի ներկայացուցիչներ են` ճամբարափոխ են եղել:

– Ըստ իս` անհնար է կազմել մի ցուցակ, որը բոլորին դուր կգա, խոսքը ցանկացած ուժի մասին է` առհասարակ: Միշտ էլ ցուցակները դառնում են տարբեր քննարկումների եւ քննադատությունների առարկա: Ինչ վերաբերում է ելույթներին, ապա ցանկացած հանրահավաք ունի իր ժանրի կանոնները: Ժանրի մեջ է մտնում նաեւ պաթոսը, եւ առանց դրա չի լինում հանրահավաք: Եթե տվյալ պահին ընտրված է այդ ձեւաչափը, ապա հասկանալի է, որ ժանրի կանոնները պետք է կիրառվեն: Սա դարձյալ ոչ միայն Սամվել Կարապետյանի հարահավաքին է վերաբերում, այլ՝ բոլորին: Այս հանրահավաքն ուներ եզրագծային` ընտրական փուլից առաջ բարձր նոտայով մեկնարկի տրամադրություն: Կարծում եմ` հանրահավաքի բուն շարժառիթը դա էր: Մնացյալը պետք է գնահատել երկամսյա աշխատանքով, նայած թե որքանով Կարապետյանի ուժը կկարողանա բարձր պահել այն նոտան, որով նա փորձում էր ակտիվ մնալ այս ընթացքում:

– Հանրահավաքի մասնակիցների տարբեր թվեր են ասում, իշխանությունն ասում է՝ 12 հազար, ընդդիմությունը` 40, մի տեղ կարդացի` մոտ 15 հազար:

– Առկա իրավիճակում բազմամարդ հանրահավաք էր: Ոմանք միտված են մասնակիցների թիվն ուռճացնել, ոմանք էլ` նվազեցնել միտումնավոր կերպով, սակայն ակնհայտ է, որ այն բազմամարդ հանրահավաք էր, թեպետ սա պայքարի եզրափակիչ հանրահավաք չէր եւ չուներ բազմամարդ երեւալու խնդիր: Որպես այդպիսին, այս հանրահավաքը լուծեց իր առջեւ դրված խնդիրը: