Սերժ Թանկյանը Հայաստանում ունի, կամ՝ ուներ, բազմաթիվ երկրպագուներ, հատկապես երիտասարդների շրջանում: Երիտասարդներից շատերի համար նա կուռք է, կամ՝ կուռք էր, նրանով հպարտանում էին: Սերժը նաև շատ մեծ գործ է արել Ցեղասպանության ճանաչման համար, դա չպետք է ուրանանք, վստահ եմ, որ դա անկեղծ է արել: 2018-ին, շատերի նման, նա սխալվել է, ցանկացել է փոփոխություններ, և իր հեղինակությամբ ազդեցություն է ունեցել այդ գործում: Շատ երիտասարդներ նրան հավատացել են, կամ՝ վստահել են: Հույս ունեմ, որ դա իր համոզմունքն էր, այլ ոչ թե ոմանք նրան հուշել են դա անել: Նաև, նրա ջանքերով, իշխանության եկած Արհավիրքը ցանկանում է հունիսի 7-ին վերարտադրվել և վերջնականապես պետականորեն ուրանել 1915-ի Ցեղասպանությունը, որի ճանաչման համար ինքը մեծ գործ է արել: Ցանկացած մարդ կարող է սխալվել, Թանկյանը նույնպես կարող է սխալվել, բայց երբ ժամանակն է գալիս, սխալն ուղղում են: Սերժ Թանկյանը մինչև հունիս ունի հնարավորություն ընդունելու իր սխալը և, հրապարակայնորեն, հետևություններ անել: Հակառակ դեպքում, հունիսից հետո, ինքն այլևս այդ հնարավորությունը չի ունենալու և պետք է ապրի իր ինքնությունն ուրացողի գիտակցությամբ։

Ստեփան Դանիելյան՝ քաղաքագետ