Մահաբերը փորձում է համոզել, որ եթե ինքը չվերարտադրվի, ապա կլինի պատերազմ։

Փորձենք այդ թեզի ռացիոնալ իմաստը հասկանալ։

Ադրբեջանը հասել է իր բոլոր նպատակներին.

– Արցախը հայաթափվել է,

– Մահաբերի կառավարությունը միջազգայնորեն պաշտոնապես ճանաչել է այդ փաստը,

– Արցախի ղեկավարները Բաքվում դատվել են,

– Պատերազմի բազմաթիվ հրամանատարներ, ամենայն հավանականությամբ Ադրբեջանի պահանջով կուլիսներում ձեռք բերված պայմանավորվածությունների, արդեն Հայաստանի կալանավայրերում են։

– Հայաստանի տարածքից, որպես ռազմատուգանք, լրացուցիչ տարածքներ են վերցրել, այդ թվում ռազմավարական բարձրունքները։

– Սյունիքի միջանցքն ԱՄՆ միջնորդությամբ հանձնվել է։

– Ընդդիմադիր ուժերը հասկանալով, թե ինչ ծուղակում է հայտնվել Հայաստանը, որևէ ռադիկալ պահանջներ առաջ չեն քաշում, եւ նույնպես խաղաղության ծրագրով են հանդես գալիս։

Հարց. էլ ինչ պահանջներ է առաջ քաշում Ադրբեջանը, որի չկատարելը կարող է պատերազմի հանգեցնել։ Պարզ է, որ Սահմանադրության փոփոխությունն ընդամենը պատրվակ է այլ նպատակների համար։

Այսքանից հետո նոր պահանջները կարող են նշանակել Հայաստանի պետականության փուլային լուծարումը։

Փաստորեն, Մահաբերը խոսելով խաղաղության իր ծրագրի մասին, իրականում խոսում է Ադրբեջսնի հերթական պահանջները կատարելու մասին, ինչը Հայաստանի փուլային լուծարումն է նշանակում։

Ստեփան Դանիելյանի ֆեյսբուքյան էջից