1945թ-ի մայիսի 9-ին՝ Մոսկվայի ժամանակով ժամը 01։01-ին՝ Բեռլինի արվարձան Կարլշորստում, ստորագրվեց Գերմանիայի զինված ուժերի ռազմական կապիտուլյացիան։
Ֆաշիստական Գերմանիան ջախջախվեց։
Այդպիսին էին նրա՛նք՝ մեր պապերը, որ մեզ ավանդեցին նույնը` հողը զենքով են պահում, խաղաղությունը՝ պարտադրում։
47-տարի անց՝ 1992 թվականի մայիսի 9-ի առավոտյան, մոտավորապես ժամը 5։30-6։00 –ի սահմաններում, մենք, նույնպես, քայլում էինք ոսոխից ազատագրված մեր փառապանծ Շուշիում։
Մենք այդպե՛ս արժանի դարձանք մեր պապերին ու հայրերին:
Այդ հայրենասիրությամբ և հայրենատիրությամբ էլ՝ թե՛ ապրիլան քառօրյայի և թե 44-օրյայի ժամանակ, հայրենյաց հողը պաշտպանելու համար մարտի ելավ երիտասարդ սերունդը՝ մե՛զ հետ, բայց թշնամին այս անգամ ներսում էր դարանակալած, ով դավադիր, սողեսող հանձնեց մեր ազգային միասնության և ուժի բռունցքը` Շուշին, ապա՝ նաև մեր հաղթանակներն ու մեր ազգային արժանապատվությունը։
Երբ անցյալը մոռացվում է, ապագան կորցնում է իր հենարանը։
Սողունների հատուցման ժամն է։ Մենք՝ որպես հայրենատեր և արժանապատիվ ժողովուրդ, կրկին պիտի բացենք մեր պատմության, ազգային արժանապատվության, նվիրումի ու հաղթանակի էջերը։
Պատի՛վ ունեմ։

Գևորգ Գևորգյան