Հունիսի 7-ին մերժենք Նիկոլին ու ՔՊ-ին
Tue, 19 May 2026 19:45:22 +0400
Նախորդ օրը ՀՀ վարչապետի պաշտոնը զբաղեցնող անձն իր անադեկվատությամբ գերազանցեց ինքն իրեն: Մինչ այդ էլ էր հայտնի, որ վերջինս աչքի չի ընկնում բարեկրթվածությամբ: Որքան էլ մասնակցեր նախկին (թե՞ այլևս ոչ նախկին) քաղաքացիական կնոջ կողմից կազմակերպված կրթական ծրագրին: Բայց այդ օրն ինքն իրեն պահեց փողոցային խուլիգանի նման: Ու, քանի որ ողջ իրավապահ համակարգն իր ձեռքում է, այդ վարքագիծը որևէ ձևով չանդրադարձավ իր ճակատագրի վրա: Ընդհակառակը, խուլիգանություն կատարելու կասկածանքով ձերբակալվեց արցախցի մեկն Արտուր Օսիպյան անուն-ազգանունով: Ով մի ժամանակ Արցախում, որպես հեղափոխական, ինքնակամ իր վրա էր վերցրել վերը նշված անձի շահերի սպասարկումը: Բայց այդ ամենը ոչ հեռու անցյալում էր՝ ինչպես վերջինիս բնօրրան Արցախը, ու, չգիտես ինչու, որոշել էր քարոզարշավին մեղադրանքներ ներկայացնել իր երբեմնի կուռքին: Բայց մեղադրանքն էլ ոչ թե արցախցիներին դավաճանելու առումով էր, այլ Արցախի այն ժամանակվա նախագահներ Բակո Սահակյանի և Արայիկ Հարությունյանի կոռուպցիոն գործերում նրանց պաշտպանելու առումով:
Բայց քանի որ երբեմնի «դուխով և արդարադատ» Նիկոլին հատկապես կոռուպցիոն հարցերով սխալ հանել տեսականորեն անգամ չի կարելի, վերջինս ազատություն տվեց իր ստորագույն բնազդներին: Փողոցային բառապաշարով հարձակվեց իր նախկին կողմնակցի վրա: Եվ երբ իրավապահներն Օսիպյանին արդեն հեռացրել էին՝ նրա հետևից նետեց խիստ էթիկական «անասուն» բառը: Սակայն քանի որ վերջին մեկ-երկու օրը բացվել էր՝ որպես անպետք բան դեն նետելով սեփական արտադրության կուսակցական էթիկական կանոնագիրքը, թիրախ ընտրեց նաև Զարուհի Փոստանջյանին, ով, չգիտես ինչպես և ինչու, հայտնվել էր նրա տեսադաշտում: Տիկին Զարուհուն «նախշելով» ամենավերջին բառերով՝ անցավ Րաֆֆի Հովհաննիսյանին: Ընդ որում, եթե տիկին Զարուհու առումով դա «արդարացված» էր, ապա անհասկանալի էր պարոն Հովհաննիսյանին հիշատակելը: Որովհետև վերջինս ո՛չ նախկին էր և ո՛չ էլ թալանչի: Եվ ոչ էլ նույնիսկ լավություն էր արել Նիկոլին, ընդամենը մեկ անգամ փորձել էր հեղափոխություն անել նրա հետ միասին: Ինչը պսակվել էր անհաջողությամբ, ու նրանց ճանապարհները բաժանվել էին:
Փոստանջյանի առումով դա «արդարացված» էր, քանի որ Զարուհին նրան լավություն էր արել բազմաթիվ անգամ՝ շտապելով քրեակատարողական հիմնարկ՝ երբ 2008-ի խռովության հակահերոսի գործերը լավ չէին լինում: Բացատրեմ, առաջին հայացքից, անհեթեթ այդ միտքը: Կա մի այսպիսի երևույթ, ինչն առկա է նաև մեզանում. երբ որևէ մեկը մեկ այլ անձին լավություն է անում, ապա կարող է ստանալ ոչ թե փոխադարձություն, այլ դրա հակառակ վերաբերմունքը: Ի դեպ, այդ երևույթն արձանագրել է բանաստեղծ Ավետիք Իսահակյանը: Ինչ-որ մեկի հասցեին նա ասել է, թե դրան լավություն չի արել, որպեսզի հասկանալի լիներ նրա ոչ ադեկվատ վարքն իր նկատմամբ: Այնպես որ, եթե «Հրապարակ»-ի ընթերցողներից որևէ մեկը ժամանակին լավություն է արել ընդդիմադիր Նիկոլին, պետք է հոգեբանորեն պատրաստ լինի վարչապետի աթոռից կառչած անձից վատ վերաբերմունքի արժանանալուն:
Նկարագրվածն, իհարկե, անմեղսունակության ոլորտից է, բայց այդպիսին է, դժբախտաբար, այսօրվա մեր իրականությունը: Որովհետև միայն անմեղսունակ մեկը՝ այն էլ պետության գործադիր իշխանության ղեկավարի կարգավիճակով, կարող էր երկու-երեք օր շարունակ հարձակվել կանանց վրա: Հասկանալի է, որ ինքը զգում է, որ աթոռը փախչում է իր տակից, ու այդ պատճառով կորցրել է իրեն: Ու ողջ երկիրը վերածել է գժանոցի՝ մինչև այն պահը, որ իրեն կտանեն այնտեղ: Իսկ որպեսզի դա տեղի ունենա ու երկիրը շողուլի բերվի՝ հունիսի 7-ին անհրաժեշտ է մեկ մարդու նման գնալ ընտրատեղամաս ու միահամուռ ուժերով մերժել նրան ու նրա ստեղծած կուսակցությունը: Միայն այդ դեպքում է հնարավոր ազատվել հայհոյախառն գժական միջավայրից ու վերականգնել նորմալ մարդկային մթնոլորտը մեր երկրում:
ՀԳ. Տարիներ առաջ՝ երբ նոր էր կարգվել վարչապետ, արտասահմայան ինչ-որ հանդիպման ընթացքում իրեն ոչ ադեկվատ էր պահել, ու վերադառնալով խոստովանել, որ գժականի դեր է կատարել այնտեղ: Աչքիս դա այնքան է կրկնվել, որ գժականը վերջիվերջո վերածվել է կայուն բնութագրի: