Անգամ սովորական տուրիստական վիզա ստանալն այսօր շատ ավելի դժվար է, քան՝ առաջ
Mon, 25 May 2026 22:15:36 +0400
«Հրապարակի» զրուցակիցը քաղաքագետ Անդրիաս Ղուկասյանն է:
– Մայիսի 26-ին Հայաստան կժամանի ԱՄՆ պետքարտուղար Մարկո Ռուբիոն: Տեղեկություններ կան, որ նա անգամ Զվարթնոց օդանավակայանից դուրս չի գալու, պարզապես Հնդկաստանից ԱՄՆ մեկնելիս որոշել է Հայաստանում մի կարճ կանգառ ունենալ և իշխանությունների հետ նկարվել, հավանաբար ՔՊ-ականների խնդրանքով: Մայիսի սկզբին էլ Հայաստան էին ժամանել եվրոպացի մի շարք բարձրաստիճան պաշտոնյաներ, որոնք լուսանկարվեցին Նիկոլ Փաշինյանի հետ, փետրվարին Հայաստան էր ժամանել ԱՄՆ փոխնախագահ Վենսը: Տպավորություն է, թե ողջ Արևմուտքը որոշել է աջակցել Փաշինյանին` առաջիկա ընտրություններում: Ի վերջո` ինչի՞ է ցանկանում հասնել Նիկոլ Փաշինյանը արևմտյան գործընկերների աջակցությամբ: Այս իրար հաջորդող այցերը ազդեցություն թողնո՞ւմ են հայաստանյան քաղաքական պրոցեսների վրա:
– Ռուբիոյի այցը տարածաշրջանային այց է, և նա միայն Հայաստան չէ, որ ժամանելու է: Իսկ եվրոպական գագաթնաժողովը, որը տեղի ունեցավ այս ամսվա սկզբին, ամեն տարի տեղի է ունենում` տարբեր երկրներում: Մյուս տարի այն անցկացվելու է Ադրբեջանում: Այլ հարց է, որ իշխանությունների հետ այնպես հարմարեցրին, որ գագաթնաժողովը համընկնի Հայաստանի խորհրդարանական ընտրությունների հետ և դրանից իշխանությունը գուցե շահի, գուցե այն ընտրողների մի զանգվածի վրա որոշակի ազդեցություն ունենա և այլն: Փաշինյանն այս ամենը օգտագործում է որպես ՔՊ-ի նախընտրական գովազդ: Բայց իրականում մենք բոլորս գիտենք, որ գործնականում Հայաստանը դեռ շատ հեռու է Արևմուտքի հետ համագործակցելուց:
Այս ութ տարվա մեջ ՍԵՊԱ-ի պայմանագրից, որը Սերժ Սարգսյանի ժամանակներից է ուժի մեջ մտել, շատ քիչ` չնչին մասն է կյանքի կոչվել: Եվրաինտեգրումից են շարունակ խոսում, բայց Հայաստանի քաղաքացին ի՞նչ փոփոխություն է զգում իր կյանքում: Օրինակ` ես կարող եմ ասել մի շարք բացասական փոփոխություններ: Նույն եվրոպական երկների դեսպանատներում ամեն բան ավելի ու ավելի է բարդացել, անգամ սովորական տուրիստական վիզա ստանալը այսօր շատ ավելի դժվար է դարձել, քան առաջ:
Այսինքն` միայն դրոշ են ծածանում, իսկ գործնականում ոչ մի քայլ, ոչ մեր տնտեսությունն ու բիզնեսն են գնում դեպի Արևմուտք, ոչ ռեֆորմներն են փոխվում, որոնք առաջին հերթին պետք է կյանքի կոչվեին դատական համակարգում, ոչ էլ իրավապահ մարմիններում կան փոփոխություններ, բացառությամբ, որ ոստիկանական մեքենաները փոխեցին, բայց դեռ Վանո Սիրադեղյանի ժամանակներից ոստիկանների ավտոմեքենաները փոխվում էին, դա չի կարելի կապել եվրաինտեգրման հետ: Այնպես որ ես չեմ տեսնում որևէ գործնական քայլ` ԵՄ-ի հետ համագործակցելու հարցում, նույնը` ԵՄ-ից: Ինչ վերաբերում է Ռուբիոյին, ապա ԱՄՆ-ի համար այժմ թիվ մեկ հարցն Իրանի հետ պատերազմն է, և ես չեմ բացառում, որ նրա համար Իրանի հարևան երկրների հետ հանդիպումներ ունենալը օրակարգային հարց է: ԱՄՆ-ն Վաշինգտոնում նախաստորագրված պայմանագիրը համարում է ձեռքբերում: Բայց Նիկոլ Փաշինյանն այս ամենը փորձում է օգտագործել ընտրողներին իր կողմը գրավելու համար:
– Իսկ դա ստացվո՞ւմ է Փաշինյանի մոտ: Գրագետ խավն այս առումով տրանսֆորմացիայի ենթարկվո՞ւմ է:
– Փորձում են ենթատեքստեր ստեղծել, հանրությանը ներկայացնել, թե իբրև Հայաստանը գնում է դեպի ԵՄ և այլն, ի դեպ, չեն էլ թաքցնում, որ այս ամենն Արցախի դիմաց էր: Նախ Արցախի նշաձողն իջեցրին, հետո՝ այն ընդհանրապես հանձնեցին Ադրբեջանին, արդյունքում խոսում են ԵՄ-ի հետ համագործակցելուց: Այս ամենն այնքան հակասական է: Նորմալ մարդկանց համար սա անբարո քաղաքականություն է: Հարցումները ցույց են տալիս, որ ամեն դեպքում ոչ փոքր մի զանգված դրական է գնահատում Հայաստանի համագործակցությունը Եվրոպայի հետ: Ամեն դեպքում մի կարևոր դիտարկում պետք է անել այս իմաստով: Այն մարդիկ, ովքեր Հայաստանի ապագան իսկապես տեսնում են ԵՄ-ի հետ, Նիկոլ Փաշինյանին էապես չեն աջակցում: Նրանց մի փոքր զանգվածը գուցե աջակցում է, բայց մեծ մասը` ոչ: