Վաղ առավոտից Երեւանի բնակիչները շարվեշարան գնում են քվեարկության։ Շատերը միայն անձնագիր ունեն ձեռքներին։ Նկատելի է, որ տնից դուրս են եկել միայն քվեարկելու նպատակով։ Հատկապես ակտիվ են կանայք, շատ կան տարեց մարդիկ, հաշմանդամներ, որոնց քվեարկության ուղեկցում են իրենց հարազատները կամ հարեւանները։

Անդրանիկ Մարգարյանի անվան հանրակրթական դպրոցում՝ Սարյանի փողոցի վրա երկու ընտրատեղամաս է տեղակայված՝ 9/22 եւ 9/23։ Երկու ընտրատեղամասում էլ վաղ առավոտից հերթեր էին գոյացել։ Մարդիկ նախ պատերին փակցված ցուցակներում գտնում էին իրենց անունը, նայում էին, թե ովքեր են գրանցված իրենց տան վրա, ապա հերթ էին կանգնում։ Մի քաղաքացի աղմուկ էր բարձրացրել, որ մահացած մարդկանց անուններ է հայտնաբերել ընտրացուցակում, բայց ցուցակները զտելու համար արդեն ուշ է։

Այս տեղամասերում քվեարկում է Երեւանի կենտրոնի բնակչությունը՝ հիմնականում մտավորական խավը։ Մարդիկ գիտեն, թե ում համար են ընտրում եւ ինչի համար։ Եւ քվեարկության համար սպասողների հերթում մեղմ խոսակցություն էր գնում՝ իրար հույս էին տալիս, որ մի բան կփոխվի։ Մարդիկ միմյանց բացատրում էին քվեարկության կարգը՝ ոմանք տեղյակ չէին, որ նշում չպետք է արվի քվեաթերթիկի վրա։ Ուրախանում էին մարդկանց ակտիվությունից, իրար հերթ էին զիջում, քաղաքակիրթ շարված սպասում էին իրենց հերթին։

Օդում 1988 թվի մթնոլորտը հիշեցնող ինչ որ ջերմություն ու համերաշխություն կար։ Կազմակերպված, գրագետ, իր պետության ապագայով մտահոգ մարդկանց տպավորություն էին թողնում ընտրողները։ Մնում է պարզվի, թե մեր երկրում այս մտավորական ու խելացի զանգվա՞ծն է շատ, թե՞ ստամոքսով ու խաբկանքով ընտրողներինը։