​Հանրակրթության ոլորտում թվայնացման հերթական փուլը, որը նպատակ ուներ պարզեցնելու առաջին դասարանցիների ընդունելության գործընթացը, այս տարի նույնպես զերծ չմնաց բարդություններից։ Առցանց հարթակների ներդրումը ենթադրում է հասանելիություն և արագություն, սակայն գործնական կիրառման առաջին իսկ օրերից ի հայտ եկած խնդիրները ցույց տվեցին, որ համակարգը դեռևս լուրջ կատարելագործման կարիք ունի։ Ինչո՞ւ է տեխնոլոգիական այս լուծումը լրացուցիչ հոգս դարձել ընտանիքների և դպրոցների համար, և որո՞նք են այն հիմնական բացթողումները, որոնք հրատապ լուծում են պահանջում։
​Այս և այլ խնդիրների շուրջ «Հրապարակ»-ը զրուցել է կրթության փորձագետ Վանո Կարապետյանի հետ։

​- Պարո՛ն Կարապետյան, արդեն մեկնարկել է 2026-2027 ուսումնական տարվա 1-ին դասարանի հայտագրման գործընթացը, որն այս տարի իրականացվում է նոր՝ my.emis.am հարթակի միջոցով։ Ըստ ԿԳՄՍ նախարարության՝ այս քայլը նպատակ ունի պարզեցնել և արդյունավետ դարձնել գործընթացը։ Ի՞նչ պատկեր ունենք իրականում համակարգի ներդրման առաջին փուլում։

​- Գիտեք, չնայած նախարարության նշած նպատակներին, համակարգի ներդրման առաջին փուլում արդեն իսկ ակնհայտ են մի շարք խնդիրներ, որոնք դժվարություններ են ստեղծում ծնողների համար։ Նախորդ տարիների փորձը ցույց է տվել, որ նույնիսկ համեմատաբար ավելի պարզ հայտագրման համակարգերի կիրառման պայմաններում ծնողների զգալի մասը չէր կարողանում ինքնուրույն իրականացնել գրանցման գործընթացը։ Արդյունքում դպրոցների աշխատակիցները՝ գործավարները, էլեկտրոնային կառավարման մասնագետներն ու դասվարները, հաճախ ստիպված էին աջակցել ծնողներին՝ ստանձնելով իրենց հիմնական գործառույթներից դուրս լրացուցիչ աշխատանք։ Իսկ այժմ, նոր համակարգի գործարկման առաջին փուլում, արդեն նկատվում են մի շարք տեխնիկական և բովանդակային դժվարություններ, որոնք կարող են ավելի մեծացնել դպրոցների և ծնողների ծանրաբեռնվածությունը։

​- Որո՞նք են այն հիմնական խնդիրները, որոնց այսօր բախվում են ծնողներն ու դպրոցները։

​- Կարող ենք առանձնացնել մի քանի հիմնական խնդիր.
​Թվային գրագիտության տարբեր մակարդակներ. Չնայած թվային տեխնոլոգիաների լայն տարածմանը՝ շատ ծնողներ դեռևս չունեն բավարար հմտություններ առցանց համակարգերում ինքնուրույն աշխատելու համար։ Նոր հարթակի կիրառումը նրանց համար կարող է լրացուցիչ խոչընդոտ դառնալ։

​Համակարգի տեխնիկական կայունության հարցեր. Հայտագրման մեկնարկային փուլում մեծ թվով միաժամանակյա օգտատերերի մուտքը կարող է առաջացնել տեխնիկական խափանումներ, դանդաղ աշխատանք կամ տվյալների պահպանման խնդիրներ, ինչը հաճախ առաջացնում է անորոշություն և դժգոհություն։
​Տվյալների լրացման և փաստաթղթերի ներկայացման բարդություններ. Համակարգում պահանջվող տեղեկատվության ծավալը և տարբեր փաստաթղթերի անհրաժեշտությունը կարող են դժվարացնել գործընթացը հատկապես այն ընտանիքների համար, որոնք առաջին անգամ են օգտվում նման ծառայություններից։
​Իրազեկման ոչ բավարար մակարդակ. Թեև իրականացվել են տեղեկատվական աշխատանքներ, բազմաթիվ ծնողներ դեռևս բավարար պատկերացում չունեն հայտագրման ամբողջ ընթացակարգի, պահանջների և համակարգի գործառույթների մասին։
​Դպրոցների վրա լրացուցիչ ծանրաբեռնվածություն. Գործնականում ծնողների զգալի մասը շարունակում է օգնություն ստանալ դպրոցներից, ինչի հետևանքով կրթական հաստատությունները կրկին դառնում են գործընթացի հիմնական կազմակերպիչներից մեկը։
​Էլեկտրոնային ստորագրության կիրառման սահմանափակումներ. Հայտագրման կարևոր բաղադրիչներից է էլեկտրոնային ստորագրությունը, սակայն բազմաթիվ ծնողներ չունեն այն կամ բավարար տեղեկացված չեն դրա ձեռքբերման և կիրառման կարգի վերաբերյալ, ինչը լրացուցիչ բարդացնում է գործընթացը։

​- Ամփոփելով՝ ի՞նչ եզրահանգման կարող ենք գալ։ Ի՞նչ է պետք անել իրավիճակը շտկելու համար։

​- Կրթության կառավարման ոլորտում ժամանակակից տեխնոլոգիական լուծումների ներդրումը կարևոր և անհրաժեշտ գործընթաց է։ Սակայն ցանկացած նոր համակարգ կարող է արդյունավետ գործել միայն այն դեպքում, երբ այն տեխնիկապես կայուն է, հասկանալի, հասանելի և հարմար օգտագործողի համար։ ​Հակառակ դեպքում նույնիսկ լավագույն նպատակներով ներդրված հարթակները չեն ապահովի ակնկալվող արդյունքը, իսկ գործընթացի հիմնական ծանրաբեռնվածությունը կշարունակի մնալ դպրոցների աշխատակիցների վրա։ Հետևաբար, համակարգի կատարելագործմանը զուգահեռ անհրաժեշտ է ապահովել նաև ծնողների իրազեկվածությունը, համապատասխան աջակցությունը և գործիքների կիրառման պարզությունը։