Տեսնես, որ կողքից նայում է այս ամենին, չի՞ զզվում ինքն իրենից, իր կամակատարներից, երկրում իր ձևավորած մթնոլորտից…
Wed, 12 Aug 2026 23:38:24 +0400
Եթե ոչ մի ուրիշ վատ բան արած չլիներ Նիկոլ Փաշինյանն այս 8 տարում միայն կաթողիկոսի դեմ արշավը լիներ և նրան ավազանի անունով կոչելու «նախաձեռնությունը», դա բավարար կլիներ նրան ազգովի մերժելու, ատելու, չընտրելու համար: Ու պատճառն այն չէ, որ մեր ուշքը գնում է Գարեգին Բ-ի համար…ի դեպ` այս արշավը նաև հակառակ էֆեկտն ունեցավ` ով չէր սիրում, սկսեց սիրել Վեհափառին, ով սիրում էր` սկսեց իդեալականացնել նրան…ով եկեղեցու, հավատքի նկատմամբ անտարբեր էր, դեմքով շրջվեց դեպի Եկեղեցին:
Իսկ եկեղեցու բարձրաստիճան հոգևորականների ու նրա առաջնորդի դեմ այս արշավն այնքան զազրելի է, որքան կարող է զազրելի լինել մարդկանց հավատքն անարգելը, սրբությունները հայհոյելը: Մարդու տուն մտնելն ու նրա տունը պղծելը: Անմեղ մարդուն ազատությունից, հողին կպած մարդուն` հայրենիքից զրկելը…
Բայց ոնց հայտնի ասացվածքն է ասում` մի գիժ մի քար գցեց հորը, հազար խելոք չկարողացան հանել…Մի հսկա թիմ, մի ամբողջ իշխանություն, մի ողջ հասարակություն ուղղակի կրակն է ընկել մի մարդու հիվանդ մտքերի ու հակահայ գործողությունների ձեռը:
Իսկ թիմ կոչվածին մարդ ուղղակի խղճում է: Պարզ է չէ՞, որ դրանց մեջ լիքը մարդ կա, որ հոգով-սրտով դեմ է այդ արշավին և կյանքում իրենց նախաձեռնությամբ Ամենայն հայոց կաթողիկոսին «Կտրիճ Ներսիսյան» չէր անվանի: Դրանց մեջ, անշուշտ, նաև հավատավոր, աստվածավախ մարդիկ կան, որ չգիտեն իրենց ինչպես պահել: Հակադրվեն` պարզ չի, թե իրեն կայսր երևակայող «առաջնորդը» ոնց կարձագանքի` հակադրվողը փողոցու՞մ կհայտնվեն, թե՞ բերդում: Լռեն` թաքնվեն, մի տեղ տապ անեն, մի օր, մի տեղ մի լրագրող հարց կտա ու ստիպված կլինեն պատասխանել:
Եթե դահլիճում են` պարզ է, որ «առաջնորդը» ողջ օրն ուշադիր հետևում է` ով ինչ ելույթ ունեցավ, ով ինչ հարց տվեց, ով քանի անգամ խփեց սեղանին` կաթողիկոս բառը լսելիս…
Իհարկե, կան և քիչ չեն նաև այդ թիմում չար, հիմար անմեղսունակներ, որոնց կաթողիկոսն էլ, «աստվածն» էլ Փաշինյանն է` քանի դեռ նստած է այդ աթոռին, որ եթե ասի` պետք է սողաք գետնատարած, շան պես հաչեք, կատվի պես մլավեք, որ շարունակեք պետբյուջեից սնվել, անխոս կանեն այդ ամենը, ինչպես հիմա ամբիոնից ստրուկի հնազանդությամբ կաթողիկոս են «հայհոյում»:
Բայց տեսնես, որ կողքից նայում է այս ամենին, չի՞ զզվում ինքն իրենից, իր կամակատարներից, երկրում իր ձևավորած մթնոլորտից…