Ութ տարի կոշիկ եք խլում, բայց հանրությունը բոբիկ է․․․
Wed, 23 Sep 2026 16:45:00 +0400
Հայտնի չէ, թե ինչ կարգի մասսայի է ուզում դուր գալ Նիկոլ Փաշինյանը, բայց նրա հայտարարություններից այն հոտն եմ առնում, որ նրա վերջին բռնելու տեղը մնացել են այն խաբված քաղաքացիները, որոնք դեռ հավատում են, թե Նիկոլ Փաշինյանը նախկինների թալանը հետ է բերելու ու իրենց տա։
Ազգային ժողովում, երբ Լևոն Քոչարյանին ասում է. «Ասում եմ՝ վերջին կոշիկն էլ ձեռքերիցդ առնելու ենք… Մի ուղարկի, հագիցդ հանելու ենք՝ կախած վիճակում», մի տեսակ դերասանական տրյուկի է նման։ Ցույց տալ, որ իր կյանքի հիմնական նպատակը ապօրինի գույքի խլումն ու ժողովրդին վերադարձնելն է։
Ութ տարի այդ գործին է։ Ամեն ինչ իր տեղն է։ Ժամանակ առ ժամանակ նույն ճղճղոցը սովորական է դարձել։ Էլ չի ազդում։ Չի ազդում, որովհետև ութ տարի կոշիկ է խլում, բայց հանրությունը բոբիկ է․․․ Ոչ խլած կոշիկն է տեսնում, ոչ էլ անգամ կոշիկի շնորոկը։
Ու հիմա էլ նոր ժամկետ՝ մինչև 2031 թվականը մոտ 2 միլիարդ դոլարի ապօրինի ձեռք բերված գույք վերադարձնել պետությանը։ Այսինքն՝ ութ տարին անցավ, բայց կոշիկի վերադարձը դեռ ապագա ծրագրերի մեջ է։ Քաղաքացին բոբիկ է, իսկ իշխանությունը շարունակում է նրան բացատրել, թե որքան շատ կոշիկ է խլելու։ Քաղաքացու մոտ մի պարզունակ հարց չի՞ առաջանա․ եթե ութ տարի շարունակ կոշիկներ եք խլում, ո՞ւր են այդ կոշիկները։
Պետության պահեստները, ըստ այդ խոստումների, արդեն պիտի կոշիկի պահեստ դարձած լինեին։ Իսկ քաղաքացին դեռ ոտաբոբիկ է կանգնած ու լսում է նոր ցուցակներ՝ ումից ինչ են հանելու, ումից ինչ են վերցնելու, ինչքան միլիարդ են վերադարձնելու։
Ու այստեղ արդեն խոստումների հաշվապահությունն է հետաքրքիր դառնում։ Կոշիկը՝ վերցված։ Միլիարդները՝ վերադարձվող։ Ժամկետը՝ երկարաձգված։ Իսկ քաղաքացու բաժինը ո՞րն է։
Գուցե ժամանակն է մի պահ կոշիկից գլուխ բարձրացնել ու տեսնել՝ քաղաքացին ոտքի վրա կա՞, թե՞ նրան էլ եք արդեն «գույք» համարել ու դուրս գրել։
Որովհետև պետությունը ուրիշի կոշիկը հանելով չի ոտքի կանգնում։ Պետք է նայել՝ բոբիկ ժողովրդին ի՞նչ եք տվել, բացի հերթական խոստումից։ Ու չէր խանգարի նաև նայեիք՝ այդ կոշիկը ձեր թիմից ո՞ր մեկի ոտքին է․․․