Ստեփան Ասատրյանին (նախկինում՝ Տեր Արամ քահանա Ասատրյան) եւ Արամայիս Թախմազյանին (նախկինում՝ Տեր Թադե քահանա Թախմազյան) կարգալույծ հռչակելու՝ Ամենայն հայոց կաթողիկոսի տնօրինությունն անվավեր ճանաչելու հայցերը քաղաքացիական դատավարության կարգով քննության ենթակա չեն։ Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի դատավորներ Սիմա Աբովյանը եւ Հովհաննես Մելքոնյանը կարճել են այդ վարույթները եւ վերացրել նրանց պաշտոնավարումն ապահովելու համար կիրառված հայցի ապահովման միջոցները՝ մեծ ցնծություն պատճառելով Հայ առաքելական եկեղեցու հետեւորդներին։

Ստեփան Ասատրյանից «Հրապարակը» հետաքրքրվեց` ի՞նչ քայլեր է առաջիկայում նախատեսում ինքը, հա՞շտ է դատարանի որոշման հետ, թե՞ ոչ: Ասատրյանը նկատեց. «Ասեմ Ձեզ, որ ինձ համար ուրախացնող է այն փաստը, որ Մայր Աթոռն արդեն դատարանների կայացրած որոշումների հետ սկսել է հաշվի նստել, դա լավ նախադեպ է, քանի որ որոշ ժամանակ առաջ պնդում էր, որ դատարանները չունեն իրավունք՝ միջամտելու Եկեղեցու հարցերին եւ վճիռ կայացնելու, բայց այժմ ինչ-որ ոգեւորություն եմ նկատում, դատարաններին ծափահարում են, ինչի համար ես իսկապես ուրախ եմ։ Այո, դատարանն անաչառ է: Կարեւոր է, որ դատարանների անաչառությունն ընդունում է նաեւ Մայր Աթոռը, այս պարագայում, փաստորեն, հօգուտ իրենց է դատարանը վճիռ կայացրել, եւ եթե հիմա դատարանի կայացրած վճռից ուրախացել են, ծափահարում են, ապա դա նշանակում է, որ դատարանների վճիռները հետայսու իրենց համար պետք է լինեն վավերական, եւ պետք է մշտապես հաշվի նստեն դատարանների որոշումների հետ, այլ ոչ թե միայն այն դեպքերում, երբ իրենց է ձեռնտու: Ես գնալու եմ բողոքարկման ճանապարհով` Վերաքննիչ դատարան»: Եթե բոլոր ատյաններում պարտվեք, եկեղեցու տարածքը լքելո՞ւ եք։ «Եթե բոլոր ատյաններում պարտվեմ, հո բան չէ…. պարտությունս կընդունեմ: Կարող է նաեւ պարտվեմ: Ես դատարանին համարում եմ օբյեկտիվ, ապավինում եմ դատարանի պաշտպանությանը, եթե ես հարկադրաբար մասնակցել եմ քաղաքական ցույցերի եւ եթե դիմել եմ դատարան այդ հարցով, ապա դա նշանակում է, որ ես վստահում եմ դատարանին, դատարանն է ինձ պաշտպանողը: Այս ամենից հետո այն թեզը, որ դատարանն իրավունք չունի Եկեղեցու հետ կապված վճիռներ կայացնելու, վերանում է ասպարեզից»: