Թոշակների բարձրացում, քաղաքացիներին ջրանջատումներից փրկելու հերոսական քայլեր, աշխատավարձերի բարձրացման խոստումներ ու ընտանեկան դրամաների բեմադրման մեկնարկ. Այսպես է ՔՊ-ական իշխանությունն իր վարչապետի գլխավորությամբ ընտրություններին պատրաստվում:

Սահմանադրագետ, «Մեր ձևով» շարժման անդամ Գոհար Մելոյանը, որը նաև Վաղարշապատի ՏԻՄ ընտրություններում դիտորդական առաքելություն էր իրականացնում, խոսելով Փաշինյանի ռեժիմի անօրինական քայլերի մասին, նկատում է. «Ցանկացած իրավական պետության պարագայում ամենաանկյունաքարային պրոցեսը պետության համար ընտրություններն են: Դրանք պրոցեսներ են, որոնք ցուցիչ են տվյալ պետության ժողովրդավարության և իրավականության առումով: Ընտրությունների կարևորագույն սկզբունքներից մեկը՝ հավասարությունն է: Այս իրավիճակում, իրապես անաչառ դիտորդները, այդ թվում՝ ենթադրվում է, որ պետք է լինեն միջազգային հեղինակավոր կազմակերպություններ, որոնք պետք է արձանագրեն, որ Հայաստանում արդեն որերորդ ընտրությունն է, հավասարության սկզբունքը ոտնահարվում է: Քաղաքական ուժերից որևէ մեկը չի կարող իշխանությունների հետ հավասար հարթության վրա գտնվել, քանի որ, օրինակ, նույն թոշակների բարձրացումը իշխանություններին տալիս է հնարավորություն: Այն կլիներ լրիվ նորմալ պրոցես, եթե այլ պայմաններում, ժամանակահատվածում արվեր: Սա իմ սուբյեկտիվ կարծիք չէ, կան հստակ թվեր: 2018 թվականից այս մարդիկ իշխանության են եկել: Նրանք միջին թոշակը 21 հազարից դարձրել են ընդամենը 49 հազար՝ այս ութ տարիների ընթացքում: Այս տարվա բյուջեն արդեն իսկ հաստատվել է վաղուց, որևէ տեղ գրված չի եղել թոշակի բարձրացման մասին, հետևապես ակնհայտ է, որ թոշակների բարձրացումը նախընտրական տրամաբանության մեջ է: Ընտրական պրոցեսներից առաջ մարդկանց փորձում են մանիպուլացնել, քվեներ կորզել: Սա շատ վտանգավոր պրոցես է: Այն նաև հարկատուների համար է դառնալու լրացուցիչ բեռ, ինչպես նաև՝ թոշակառուների քթից են բերելու: Միջին սպառողական զամբյուղը 43 հազար դրամից դարձել է 73 հազար դրամ, գրեթե կրկնապատկվել է, և դեռ այսքանից հետո այս մարդիկ խոսում են բարեկեցության, չգիտես թե էլ ինչերի մասին: Լիահույս եմ, որ միջազգային կառույցներն անտարբեր չեն կարող անցնել այս ամենի կողքով: Ցավոք, ես այլևս չեմ կարող դիտորդական առաքելություն իրականացնել, քանի որ այլևս քաղաքական ուժ եմ ներկայացնում: Այս աղմուկը չի կարող վրիպել միջազգային կազմակերպությունների կողմից:

Նույն բանը կարող ենք ասել ջրամատակարարումների մասին: Հայաստանը, լինելով այն բացառիկ երկներից, որն ինքնաբավ է ջրային ռեսուրսներով, մեկ էլ հանկարծ որոշում է կրճատել ջրամատակարարումը, այն բացառապես ջրային ռեսուրսների վատ ու սխալ կառավարման արդյունք կարող է լինել, քանի որ Հայաստանն այն երկիրը չէ, որ 65 տոկոս ջրային ռեսուրսի կորուստ ունենա, սակայն պարզվում է, որ ունի….Կարապետյանների կառավարման արդյունքում ՀԷՑ-կորուստները մինիմալիզացվել են, դարձել է ընդամենը 6 տոկոս, նախքան ՀԷՑ-ի խլումը, իսկ ջրային ռեսուրսների կորուստը կազմում է 65 տոկոս: ՀԾԿՀ-ն պետք է պատասխան տա այս խայտառակության համար: Սա ոչ մի տարվա, ոչ էլ մի ամսվա արդյունք չէ: Արդյունքում նախընտրական ծիրում Կառավարությունը այս ամենը կրկին օգտագործում է քվեներ կորզելու նպատակով: Հիմա էլ հայտարարում են, որ 70 միլիոնի վարկ են վերցնում՝ ջրամատակարարման հետ կապված խնդիրները լուծելու համար»: