Կաթողիկոս-պատրիարքի մահը «մեր» քննչականի համար «ասնավանի չի»

Sun, 22 Mar 2026 22:00:00 +0400

Մինչ շաբաթ-կիրակի օրերին թափառաշրջիկ խումբը երգում պարում է՝ Հայաստանի Հանրապետությունը փչացնում է հարաբերությունները իր երկու նորմալ հարևանների հետ: Իրանի հետ փչացնում է, քանի որ վախենում է փչացնել հարաբերություններն ԱՄՆ-ի հետ: Ու այդ պատճառով էլ կա՛մ ուշ կա՛մ էլ ընդհանրապես չի արձագանքում այնտեղ տեղի ունեցող իրադարձություններին: Դրա վերջին վկայությունն, օրինակ. սրտիկավոր «ուրախ ավտոբուսի» ուղևորները հայտարարում են, որ հումանիտար օգնություն կցուցաբերեն Իրանին՝ երբ ծագի դրա անհրաժեշտությունը: Բայց չեն արձագանքում մեր հանրությանն ուղղված՝ ՀՀ-ու Իրանի դեսպանության օգնության խնդրանքին: Չնայած նախկինում Նախիջևանի վրա անօդաչու սարքերի ընկնելու առումով սադրանքին տեղը տեղին ադրբեջանամետ տարբերակով արձագանքեցին:

Անցնենք մյուս հարևանին: Վրաստանում սուգ է հայտարարված Իլյա 2-րդ կաթողիկոս-պատրիարքի մահվան կապակցությամբ, սակայն Գարեգին Բ-ին թույլ չեն տալիս մասնակցել հուղարկավորությանը: Թեև ինքը հատուկ հրավեր է ստացել Թբիլիսիից: Վեհափառի «գործը» քննող քննիչի կարծիքով երկիրը լքելու արգելքը չեղարկելը՝ թեկուզ մեկանգամյա, հիմնազուրկ է՝ եթե հավատանք սոցցանցային տեղեկատվությանը: Իսկ չհավատալու հիմք չունենք: Այստեղ առկա է երկու գործոն: Նախ, դա Վեհափառին վատություն անելն է, նրա նկատմամբ բիրտ ուժ ցուցադրելը: Երկրորդ, վրացիների հետ հարաբերություն փչացնելով, ենթադրաբար, ցանկանում են աչքի ընկնել Եվրամիության չինովնիկների և եվրոպական առանձին պետությունների ղեկավարների մոտ: Հաշվի առնելով ԵՄ-ի ու Վրաստանի խիստ սրված հարաբերությունները: Կամ էլ երևի վախենում են Վեհափառի ու իրենց «պապաներից» Փաշազադեի՝ Թբիլիսիում հանդիպելու հանգամանքից:

Ինչևէ, փաստորեն ստացվում է, որ մարդու մահը քննչականի համար «ասնավանի չի»: Այն էլ այնպիսի մարդու, ինչպիսին հարևան երկրի կաթողիկոս-պատրիարքն էր: Իհարկե, հասկանալի է, որ ո՛չ քննիչը և ո՛չ էլ ողջ քննչականը նման բան չէր անի՝ եթե չունենար կոնկրետ անձի կոնկրետ հանձնարարկանը: Ով այլ դեպքերում խոսում է այն մասին, որ իրավապահ համակարգը մեզանում անկախ է: Կավելացնեի՝ այնքան անկախ, որքան Հայաստանն իր վարչապետության օրոք: Եվ, ըստ այդմ, ինքն իրավունք չունի միջամտելու համակարգի գործունեությանը: Եվ ցանկություն չունի դիմելու նման գործողության: Բայց եթե մարդ գոնե նվազագույն չափով պատկերացում ունի հայաստանյան իրականության մասին, ապա վարչապետի պաշտոնը զբաղեցնող անձի այդ արդարացումը կընդունի առնվազն քմծիծաղով: Ավելացնեմ, որ վերջինս այնքան է վառված կաթողիկոսի դեմ սանձազերծած պատերազմի պարտությամբ, որ դիմում է նման փոքրոգի քայլերի:

Ինչ մնում է Արևմուտքի հետ Վրաստանի փոխհարաբերություններին, ապա, համացանցը մի թեթե գուգլելուց պատկերացում ես ստանում, որ այդ երկիրը կարծես թե այնքան էլ խնդիր չունի Հայաստանի գործող իշխանության նոր հովանավոր (իսկապե՞ս) Միացյալ Նահանգների առումով: Հովանավոր բառը հարցականով, քանի որ այնքան էլ ակնհայտ չէ, թե իրականում ում է հովանավորում ԱՄՆ նախագահ Թրամփը՝ մեր երկրին, թե մեր թշնամուն: Չնայած եթե հաշվի ենք առնում, որ ՀՀ վարչապետի պաշտոնը զբաղեցնողը ծառայում է ոչ թե Հայաստանի, այլ Ադրբեջանի պետական շահերին, ապա նման հարցադրումն արհեստական բնույթ է ստանում: Ու այդ խնդիրը դուրս է գալիս մեջտեղից: Որովհետև ի՜նչ տարբերություն՝ ԱՄՆ նախագահ Թրամփը հովանավորում է Ադրբեջանի Հանրապետությանը, թե «Արևմտյան Ադրբեջանին»: