Գրել էինք, որ կյանքից հեռացել է կյանքից հեռացել է հայկական ֆուտբոլի լեգենդար թիմի` «Արարատ-73»-ի ֆուտբոլիստ Սերգեյ Պողոսյանը։ Հայկական ֆուտբոլի պատմության ամենանշանավոր էջերից մեկը կապված է 1973 թվականի Երևանի «Արարատի» հետ։ Այդ թիմի կազմում ԽՍՀՄ առաջնության չեմպիոն և ԽՍՀՄ գավաթակիր դարձած ֆուտբոլիստներից էր Սերգեյ Պողոսյանը, որի մարզական ուղին սկսվել էր Բաքվում և շարունակվել Լենինգրադի «Զենիթում», իսկ ամենանշանակալի տարիները կապված էին Երևանի «Արարատի» հետ։

Սերգեյ Լազարի Պողոսյանը ծնվել է 1948 թվականի հունիսի 13-ին Բաքվում։ Ֆուտբոլով սկսել է զբաղվել տեղի մարզադպրոցում։ Երիտասարդ տարիներին հանդես է եկել Սումգայիթի «Պոլադում», իսկ հետագայում տեղափոխվել է ավելի բարձր մակարդակի առաջնություն։

1968 թվականին Պողոսյանը միացել է Լենինգրադի «Զենիթին», որի կազմում հանդես է եկել ԽՍՀՄ առաջնության բարձրագույն խմբում։ Այդ տարիներին նա նաև սովորել է Լեսգաֆտի անվան ֆիզիկական կուլտուրայի ինստիտուտում։

«Արարատ» տեղափոխությունն ու կարիերայի կարևորագույն շրջանը
1970 թվականին Պողոսյանը տեղափոխվել է Երևան և միացել «Արարատին»։ Նա թիմում հանդես է եկել մինչև 1975 թվականը՝ դառնալով այն կազմի անդամներից մեկը, որը հայկական ակումբային ֆուտբոլի համար պատմական արդյունքներ գրանցեց։

Վիճակագրական տվյալների համաձայն՝ Պողոսյանը «Արարատի» կազմում անցկացրել է 99 հանդիպում և դարձել 6 գոլի հեղինակ։ 1973 թվականի մրցաշրջանում նա մասնակցել է 24 խաղի և խփել 3 գոլ։

Այդ մրցաշրջանը դարձավ հայկական ֆուտբոլի պատմության ամենափառավոր էջերից մեկը։ Երևանի «Արարատը» մեկ տարվա ընթացքում նվաճեց ինչպես ԽՍՀՄ առաջնության չեմպիոնությունը, այնպես էլ ԽՍՀՄ գավաթը՝ գրանցելով պատմական «ոսկե դուբլ»։

Պողոսյանը մասնակցել է նաև ԽՍՀՄ գավաթի 1973 թվականի եզրափակչին, որտեղ «Արարատը» մրցել է Կիևի «Դինամոյի» դեմ։ Հանդիպման ընթացքում նա խաղադաշտ է դուրս եկել փոխարինման։ Երևանյան թիմը կարողացել է փոխել խաղի ընթացքը և հաղթանակով ավարտել հանդիպումը՝ առաջին անգամ նվաճելով ԽՍՀՄ գավաթը։

Վնասվածքներ, վերադարձ և պայքար

Պողոսյանի մարզական ճանապարհը լի էր նաև դժվարություններով։ Ֆուտբոլային կարիերայի ընթացքում նա մի քանի ծանր վնասվածքներ է ստացել, սակայն կարողացել է վերադառնալ խաղադաշտ և շարունակել ելույթները։

1972 թվականի հուլիսին Մոսկվայի «Սպարտակի» դեմ արտագնա խաղում Պողոսյանը հանդիպման ավարտին ծանր վնասվածք է ստացել՝ կոտրելով քիթն ու ոտքը։ Այդ վնասվածքից հետո նա որոշ ժամանակ չի կարողացել մասնակցել խաղերին, սակայն հետագայում վերադարձել է և շարունակել կարիերան «Արարատի» կազմում։

1973 թվականը Պողոսյանի համար հաջող էր նաև անհատական առումով։ Այդ մրցաշրջանում նա աչքի է ընկել կարևոր հանդիպումներում՝ դառնալով գոլերի հեղինակ և օգնելով թիմին պայքարել բարձր արդյունքների համար։

Ֆուտբոլից հետո

Մարզական կարիերայի ավարտից հետո Սերգեյ Պողոսյանը շարունակել է իր մասնագիտական գործունեությունը արդեն իրավական ոլորտում։ Նա ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը և աշխատել դատախազության համակարգում, այդ թվում՝ զինվորական դատախազության ոլորտում։

2001-2003 թվականներին նա ղեկավարել է Աբովյանի «Կոտայք» ֆուտբոլային ակումբը։

Ֆուտբոլի նկատմամբ ունեցած կապն ու հետաքրքրությունը, սակայն, երբեք չի ընդհատվել։ 2007 թվականին Պողոսյանը հիմնադրել է Հայաստանի ֆուտբոլի վետերանների միությունը և երկար տարիներ ղեկավարել այն։ Կազմակերպության գործունեությունը ներառում էր ֆուտբոլային վետերանների միավորումը, նրանց խնդիրների բարձրաձայնումն ու տարբեր սերունդների միջև կապի պահպանումը։

Պողոսյանը նաև ակտիվորեն հետևում էր հայկական ֆուտբոլի ընթացիկ կյանքին և տարբեր տարիներին հանդես էր գալիս ֆուտբոլային թեմաներով մեկնաբանություններով ու գնահատականներով։