Պետրոսի հաղորդումները շատ վաղուց չեմ լսում: Անցել եմ այն տարիքից, երբ մարդուն դեռ կարող են մանիպուլյացնել: Իհարկե, տարիքի հետ պետք է գումարվի մտածողությունն ու փորձառությունը: Որովհետև վերջին երկուսի բացակայության պարագայում հարյուրամյա մարդուն էլ է հնարավոր մանկան նման խաղացնել:

Բայց հոդված գրելիս, երբ միաժամանակ Ֆեյսբուքի լուրերն էի նայում, աչքովս ընկավ նախորդ օրվա ՔՊ-ի և «Ուժեղ Հայաստան»-ի միջև բանավեճից մի պատառիկ: ՔՊ-ից Ալեքսանյան Վահագնը մի կարծիք հայտնեց, որ կարող եմ վստահաբար պնդել, վերջին ժամանակների ամենացնցող դատողությունն էր: Ահա այն՝ «Դուք մեզ չեք կարող հասկանալ»:

Մինչ այդ նկատեմ, որ Ալեքսանյանը երևի տեղյակ չէր, որ հայկական միջավայրում բացօդյա միջոցառումները չեն սկսվում ճիշտ նշանակված ժամին: Ու մարդիկ հավաքվում են աստիճանաբար՝ նշանակված ժամից առնվազն կես ժամ ուշացումով: Ու երբ իրենք միտինգի լուսանկար են սարքում, ապա կոռեկտությունը պահանջում է, որպեսզի դա արվի միջոցառման կեսին և ոչ թե նախապես հայտարարված սկզբի պահին: Բայց ՔՊ-ն ո՜ւր, կոռեկտությունն ո՜ւր…

Ենթադրում եմ, որ այդ մտքի հեղինակն ինքը չհասկացավ, թե ինչ ասաց: Որովհետև ՔՊ-ի ողջ քարոզչությունը կառուցված է առաջին դասարանի մակարդակի լսարանի համար: Որովհետև միայն այդ դեպքում է հնարավոր երկրին պատուհասած այդքան արհավիրքներից հետո ունենալ համակիրներ: Իզուր չէր ՔՊ-ի հիմնադիրն ասում, թե ինքը 7 տարի մնացել է 1-ին դասարանում: Ու այդ պարագայում Ալեքսանյանի խոսքը չհասկանալու համար պետք է լինել մանկապարտեզի մտածողության տեր անձնավորություն: Եթե վերջինիս խոսքն ուղղված լիներ իր թիմակիցներին, ապա նման միտքը գոյություն ունենալու իրավունք կունենար: Քանի որ եթե քաղաքական այդ ուժի առաջնորդն է 7 տարի մնացել 1-ին դասարանում, ապա մնացածները պետք է որ մնացած լինեն նախադպրոցական տարիքում: Իհարկե, ոչ կենսաբանորեն: Բայց այն ուղղված էր «Ուժեղ Հայաստան»-ի ներկայացուցիչներին՝ տիկին Մելոյանին և պարոն Ասլանյանին: Իսկ այդ կուսակցությունում, որքան ինձ է հայտնի, հավաքված են հենց նրանք, ովքեր հասկանալու առումով երբեք խնդիր չեն ունեցել: Ու 1-ին դասարանում էլ մնացել են ընդամենը մեկ տարի՝ ինչպես դա պահանջվում է կրթական համակարգով: Իսկ ՔՊ-ում հավաքվել են նրանք, ում չէր խանգարի մի քանի տարի մնալ ոչ միայն առաջին, այլև ավելի բարձր դասարաններում:

Անցնենք ՀՀ Ազգային ժողովի փոխնախագահի պաշտոնը զբաղեցնող ՔՊ-ական Ռուբինյան Ռուբենին: Վերջինս ժամանակ առ ժամանակ վերածվում է հայկական լրատվամիջոցների հակահերոսի: Դա՝ իմ կարծիքով, իսկ ՔՊ-ական լրատվամիջոցների կարծիքով, բնականաբար, հերոսի: Դա տեղի է ունեցել նաև այսօր: Վերջինս, ենթադրաբար, բազմաթիվ գրագետ մտքեր է հայտնել լրագրողներին: Օրինակ, այն, թե ինչու չպետք է բարձրանա գազի գինը։ Հատկապես որ «Ռուսաստանի նախագահը նման ակնարկ չի արել. նման ակնարկներ անում են հայաստանյան որոշ քաղաքական ուժեր և նրանց ենթակա լրատվամիջոցները»: Դրան մեր ժողովուրդը կարող է պատասխանել իր մի ասացվածքով: Ահա այն. «Դուզ խոսքն էշին են ասում»: Եթե, ենթադրաբար, գրագետ Ռուբենը դա իմանար, ապա կգիտակցեր, որ հենց դա է նկատի ունեցել ՌԴ նախագահը՝ երբ ՀՀ վարչապետի պաշտոնը զբաղեցնող անձին «հիշեցրել» էր, որ Եվրոպայում հազար խորանարդ մետրի համար գազի գինն անցնում է 600 դոլարից: Այնինչ Ռուսաստանից նույն ծավալի գազը մեզ մատակարարվում է 177 դոլարով։ 600 դոլարը բորսայական գինն է, իսկ 177,5-ը (դա ճշգրիտ արժեքն է)՝ ՀՀ սահմանի վրա հաշվարկվող գինը:

Մի խոսքով, օր չկա, որ ՔՊ-ականներից որևէ մեկն ուրախություն չպատճառի հայաստանյան գրագետ հանրությանը: Իսկ մեր այս բարդ ու անհանգիստ կյանքում հումորը չէր խանգարի: