Քաղաքական մեկնաբան Հակոբ Բադալյանը գրում է. «Նկատե՞լ եք. ուրեմն նրանք, ովքեր զբաղված չեն եւ իրենց աշխատանքի հիմնական նպատակ չեն դիտարկում Ռուսաստանի ինքնանպատակ թիրախավորում՝ «ծախվածներ» են, «ռսաստրուկներ», իսկ նրանք, ովքեր լինելով արեւմտյան դրամաշննորհային ծրագրերի ուղղակի, թե անուղղակի շահառու՝ զբաղված են ամբողջ օրը պարզապես Ռուսաստանի ինքնանպատակ թիրախավորմամբ՝ «անաչառ-անկաշառների» բանակն են:

Իսկ ինչո՞վ են նրանք ծառայում նաեւ Ռուսաստանին: Հայաստանում եվրաատլանտյան օրակարգը վարկաբեկելով, այդ կարեւոր օրակարգը, աշխատանքային այդ կարեւոր ուղղությունը բանալ հակառուսականության հետ նույնականացնելով, ասոցացնելով, այդ կարեւոր աշխատանքային ուղղության նշաձող սահմանելով ոչ թե ինքնաբավ օրակարգի ձեւավորումը, այլ՝ հակառուսականությունը:

Իսկ դա օգտակար է նաեւ Ռուսաստանին, որովհետեւ այդպիսով Ռուսաստանը ստանում է Հայաստանի հանդեպ եւս մի «ալիբի»: Միաժամանակ, այդպիսով Հայաստանում մարգինալացվում է նաեւ եվրաատլանտյան օրակարգը: Աշխատում է երկու ծայրահեղության սկզբունքը: Իսկ Հայաստանի հանդեպ այդ սկզբունքը աշխատեցնելու շահառու են բոլոր աշխարհաքաղաքական դերակատարները:

Ըստ այդմ, մնում է պարզապես մի փոքր խորհել իրավիճակի եւ պատկերի շուրջ, հասկանալու համար, թե գործնականում որտեղ է «ծախվածությունը»»: