Աննա Հակոբյանի նոր դերը․ այս անգամ ի՞նչ է ուզում քանդել
Wed, 19 Aug 2026 16:45:08 +0400
Հիշում եք, երևի, թե ինչպես էր Աննա Հակոբյանը Ալիևային հրավիրել Արցախ՝ մուղամ լսելու․ «Ես Մեհրիբան Ալիևային հրավիրում եմ Արցախ, և նա կարող է լինել մեր հյուրը։ Արցախցիները գիտեն՝ ինչպես ընդունել հյուրին․ մեր հյուրընկալության կանոններից է հյուրին պատվել իր նախընտրած երաժշտությամբ, մենք կարող ենք ապահովել մուղամը»։ Այդ ժամանակ նա խաղում էր Երևանում ընթացող ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի «Կանայք, խաղաղություն և անվտանգություն» թեմայով խաղաղասեր կնոջ դերում։
Այսօր արդեն տեսնում ենք, թե նրա հրավերն ինչ արժեցավ։ Արցախը չկա, ինքը Արցախում նույնիսկ հյուրի կարգավիճակում չէ։ Ալիևան մշտական բնակիչն է։
44-օրյա պատերազմի օրերին էլ Աննա Հակոբյանը կանանց զորքի հրամանատարի դերում էր։ Տեսանք՝ ինչ արեց այդ «հերոսական» նախաձեռնությունը։
Այսօր արդեն նա խաղում է ընտանեկան բռնության դեմ արշավ կազմակերպելու հերոսուհու դերում։ Այս անգամ՝ Հայաստանում։
Նա հանդիպման է հրավիրում ընդդիմադիր խմբակցությունների ղեկավարներ Նարեկ Կարապետյանին, Աննա Գրիգորյանին և ընդդիմադիր կին պատգամավորներին։ Երկու խմբակցությունների ղեկավարները հայտնել են իրենց մերժողական դիրքորոշումը։ Բայց հարցը նույնիսկ դա չէ։ Հարցն այն է, որ երբ նույն մարդու տարբեր «դերերի» հետևանքները տեսել ենք, բնական է՝ նոր նախաձեռնությանը նայել ոչ միայն դրա գեղեցիկ անվան, այլև քաղաքական նպատակի տեսանկյունից։
Խաղաղության նախաձեռնություն եղավ՝ տեսանք արդյունքը։
Կանանց զորք եղավ՝ տեսանք արդյունքը։
Հիմա՝ ընտանեկան բռնության դեմ պայքար։
Ի՞նչ է այս անգամ ուզում ստանալ իշխանությունը ընդդիմության մասնակցությունից։
Որովհետև Հայաստանում վաղուց սովորել ենք՝ երբ իշխանությունը ինչ-որ բանի շուրջ «միաձայնություն» է ուզում, դրա մեջ կա քաղաքական հաշվարկ։ Ուստի բնական հարց է առաջանում․ նախկին նախաձեռնությունները հաշվի առնելով՝ այս անգամ ի՞նչ է ուզում անել Աննա Հակոբյանը։ Ի՞նչ է ուզում փոխել, և ամենակարևորը՝ ի՞նչ է ուզում քանդել։
Հրավերը կարելի է չընդունել։ Բայց դրա նպատակը հասկանալու հարցը՝ արժե բարձրաձայնել։