Մեկ ու կես տարի է, ինչ իմ տան հետևում կառուցվում է հսկայական շենք՝ այնպիսի շենքերից մեկը, որոնք հայ հասարակությունում սովորաբար կոչվում են «էլիտար» (ես չեմ կարողանում հանդուրժել այդ տերմինը)՝ Բագրամյան ռեզիդենցիան (BAGRAMYAN RESIDENCE, @Baghramyan37)։ Շենքը ունենալու է 18 հարկ է և կառուցվում է հենց այն տեղում, որտեղ 2007–2010 թվականներին պետք է կառուցվեր Խաչիկ Խաչատրյանի նոր նախագիծը, սակայն դրա բարձրության և կից ռիսկերի պատճառով պլանավորման թույլտվություն չտրվեց (այն ժամանակ շենքը նախատեսված էր 22 հարկ լինել):
Նորակառույց 18 հարկանի շենքը, ըստ երևույթին, շատ ամուր էր թվում, չնայած տարածվող խոսակցություններին, թե տեղանքով անցնում է տեկտոնիկ ճեղք (կամ ինչպես են այն անվանում՝ խնդրում եմ, մասնագետներ, ներեք ինձ) և մետրոյի կայարանի մոտ լինելուն։ Նախկինում հենց այս երկու գործոններն էին խոչընդոտում Խաչատրյան բարձրահարկի կառուցմանը, սակայն, թվում է, ժամանակի ընթացքում ճեղքը փակվել է, մետրոյի գիծը տեղափոխվել է, և նոր սեփականատիրոջը՝ DOMUS-ի Արմեն Մուրադյանին, թույլտվություն է տրվել․
Աշխատանքները այժմ սկսվել են՝ իրականացվում են ՀԱԷԿՇԻՆ ընկերության կողմից՝ Վարդկես Գրիգորյանի ճարտարապետական նախագծով (երկիրը պետք է ճանաչի իր հերոսներին): Շենքը ունի 4-րդ ռիսկային կարգ, ինչը ինքնին շատ բան է ասում դրա բարդության և վտանգի մասին:

Հիմա պարզվեց, որ նոր համալիրի ավտոկայանատեղիի գլխավոր պատը գտնվում է ընդամենը 2 մետր 60 սանտիմետր հեռավորության վրա իմ պատուհաններից, որոնք ամբողջությամբ օրինական են և այնտեղ են ավելի քան 20 տարի, մինչդեռ շինարարական կանոնակարգերով պահանջվող նվազագույն հեռավորությունը 3 մետր է։
Բայց դա դեռ ոչինչ է։ Մի քանի հավելյալ կայանատեղի ստանալու (և դրանք իրենց ուրախ տերերին բարձր գներով վաճառելու) նպատակով DOMUS-ը որոշել է կառուցել այն, ինչը կոչվում է «կոնսոլ»՝ ըստ էության կախված բետոնե ճանապարհ, որը կօգտագրծվի հրշեջ մեքենաների և այլ տրանսպորտային միջոցների կողմից։ Կարո՞ղ եք գուշակել, թե որտեղ է կառուցվում այս բետոնե ճանապարհը։ Այո՛, ճիշտ է՝ հենց իմ պատուհանների տակ, այս անգամ ընդամենը 112 սանտիմետր հեռավորության վրա…

Ես բազմիցս դիմել եմ Երևանի քաղաքապետարանին՝ տեղեկացնելու տեղի ունեցող անօրինական գործողությունների մասին, սակայն յուրաքանչյուր անգամ խորհուրդը ուղարկել է միայն կարճ, քաղաքավարի նամակ, որտեղ բացատրվում է, որ ամեն ինչ ընթանում է տրված շինթույլտվության համաձայն։ Շինարարության մեկնարկից առաջ հարևանների հետ որևէ խորհրդակցություն չի անցկացվել, և Բագրամյան ռեզիդենցիայից նվազագույն պահանջվող հեռավորությունը խախտելու որևէ թույլտվություն չի եղել, ինչը ինքնին արդեն խախտում է։
Վերջին մի քանի օրերի ընթացքում շինարարությունը ընթացել է հատկապես արագ տեմպով, և այժմ, անկախ եղանակային պայմաններից, բետոն են լցնում։ Եթե շինարարությունը շարունակվի, տունը կավարտվի բետոնե կեղևով՝ խախտելով բոլոր անվտանգության և արևային լուսավորության կանոնակարգերը։

Ո՞վ պետք է պատասխանատվության ենթարկվի տեղի ունեցողի համար։ Կամ DOMUS-ը խախտումներով է իրականացնում շինարարությունը (ինչը դժվար է հավատալ՝ հաշվի առնելով նախագծի մասշտաբը), կամ քաղաքային խորհուրդը սկզբից թաքցրել է խախտումները և ներկայացրել կեղծ տվյալներ տարածքի հարևան շենքերից ունեցած հեռավորության մասին։

Պարոնայք, արդյոք վերջապես այնքան անամոթ չեք դարձել, որ պատրաստ եք վաճառել ցանկացած ստորագրություն, ցանկացած թույլտվություն՞ Ի վերջո, սա ոչ թե ինչ-որ բարձր հանրային շահի մասին է, այլ ևս մեկ մի քանի միլիոնանոց առևտրային նախագծի, որը արդեն խեղդում է քաղաքը։ Խախտումները ակնհայտ են. դրանք կարելի է չափել պարզ ruler-ով, սակայն քաղաքային խորհուրդը հրաժարվում է որևէ ուշադրություն դարձնել դրանց։
Ես կոչ եմ անում իմ գործընկեր լրագրողներին ուշադրություն դարձնել այս անարդարությանը։
Կոչ եմ անում բոլոր նրանց, ովքեր կասկածներ ունեն, զինվեն ժապավենաչափով և անձամբ չափեն այն հեռավորությունները, որոնց մասին խոսք է գնում։

Սպասում եմ Երևանի քաղաքապետարանի պատասխանի։
Լուսանկարները կցված են։

Զառա Նազարյանի էջից